Μπλοκαρισμένη στην αγάπη
Όλοι μιλάνε για τον πρώτο έρωτα και τη δύναμη που έχει. Μπορεί να έχει τέτοια δύναμη, όμως, ώστε να κρατάει «δέσμιους» τους ανθρώπους για χρόνια ολόκληρα;
Η Μαρία γνώρισε τον Νίκο, στην τρίτη τάξη του Λυκείου, λίγο πριν φύγει για σπουδές στη Γερμανία. Στην αρχή ήταν επιφυλακτική μαζί του. Δεν ήξερε αν θα έπρεπε να προχωρήσει σε σχέση. Σκεφτόταν κυρίως πως σε λίγο θα έφευγε για σπουδές, ενώ ο Νίκος θα κατατασσόταν στο στρατό. Η επιμονή του Νίκου, όμως, την έπεισε. Τι σου είναι το νεανικό πάθος; Λίγα χρόνια μετά η Μαρία θα τα σκέφτεται όλα αυτά και θα χαμογελά. Θα θυμάται εκείνο το βράδυ, την παραμονή που θα έφευγε για Γερμανία. Πήγε και τον βρήκε στο στρατόπεδο. Αντάλλασαν κλεφτά φιλιά στα γρήγορα. Τι ωραία αυτά τα χρόνια, που δε σκέφτονταν τίποτα, κανένας από τους δύο.
Κατάφεραν να κρατήσουν τη σχέση τους δυνατή, ακόμα και από απόσταση. Με την πρώτη ευκαιρία ο Νίκος πήγαινε να συναντήσει τη Μαρία, όπου και αν αυτή βρισκόταν. Το ίδιο έκανε και αυτή σε κάθε διάλλειμα των σπουδών της. Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, πέρασαν 5 χρόνια στο πήγαινε-έλα. Ο Νίκος αφού τέλειωσε τη στρατιωτική του θητεία, πήγε Αγγλία να σπουδάσει. Η Μαρία με το τέλος των σπουδών της επέστρεψε Κύπρο και περίμενε. Ένιωθε τυχερή που το ζούσε όλο αυτό. Άκουγε πως στις περισσότερες των περιπτώσεων η απόσταση σκότωνε τη σχέση. Η δίκη τους, όμως, συνέχιζε να μένει ζωντανή, αν και ομολογουμένως κάπου κουράστηκαν και οι δύο και αυτό έβγαινε και στη σχέση τους. Τα μικροκαβγαδάκια άρχισαν να γίνονται όλο και πιο συχνά, αλλά ποτέ δεν έφτασαν στο χωρισμό, έστω και για λίγο.
Όλο αυτά τα χρόνια η Μαρία γνώρισε την οικογένεια του Νίκου και κατάφεραν να αναπτύξουν σχέσεις ζηλευτές. Κάθε καλοκαίρι πήγαιναν όλοι μαζί εκδρομές, ταξίδια. Τους αντιμετώπιζε πλέον σαν δική της οικογένεια και το αντίστροφο.
Η αποφοίτηση του Νίκου σηματοδοτούσε και τη νέα, κοινή πλέον ζωή με τη Μαρία. Αυτό που περίμεναν τόσα χρόνια. Επιτέλους θα ζούσαν τον έρωτά τους από κοντά, όπως όλα τα φυσιολογικά ζευγάρια, χωρίς να τους χωρίζει καμιά μεσόγειος. Ο Νίκος αγόρασε με δάνειο ένα μικρό διαμέρισμα, εκεί όπου θα στέγαζαν την αγάπη τους. Αλλιώς, όμως, τα σχεδίαζαν και αλλιώς έγιναν τα πράγματα. Ένα γνωμικό λέει όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει και σ’ αυτή την περίπτωση βρήκε την απόλυτη πραγμάτωση.
Το όνειρο πολύ γρήγορα έγινε εφιάλτης. Μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια η Μαρία και ο Νίκος άλλαξαν πολύ. Δεν ήταν πλέον οι δύο νέοι που αψηφούσαν τα πάντα, προκειμένου να ανταλλάξουν ένα φιλί. Η απόσταση, όμως, δεν τους επέτρεψε να δουν αυτές τις αλλαγές. Ίσως να είναι και από τις λίγες περιπτώσεις που η απόσταση λειτούργησε θετικά. Όταν έζησαν τη σχέση από κοντά, κατάλαβαν πως τελικά δε γνώριζαν τόσο καλά ο ένας τον άλλο, όπως νόμιζαν. Η Μαρία ήταν συνεχώς αγχωμένη για την επαγγελματική της πορεία και ξεσπούσε συνεχώς. Δεν κατάφερε να βρει δουλειά, παρ’ όλο που ήταν ήδη ένα χρόνο στην Κύπρο. Ο Νίκος είχε βάλει και ένα δάνειο στο κεφάλι του, που και μονάχα η σκέψη του τον άφηνε ξάγρυπνο τα βράδια. Ίσως βιάστηκαν να μείνουν μαζί. Ίσως έπρεπε να περιμένουν λίγο ακόμα. Αλλά απ’ την άλλη ήταν ήδη πέντε χρόνια μαζί, πόσο να περιμένουν;
Οι καβγάδες συνεχείς. Δεν έμεναν μόνο εκεί όμως, πλέον. Με κάθε καβγά τα πράγματα έφταναν στα άκρα. Η Μαρία μάζευε τα πράγματά της και έφευγε απ’ το σπίτι. Κάθε φορά έλεγαν πως αυτός ο χωρισμός θα ήταν και ο τελειωτικός. Κάθε φορά όμως κάποιος απ’ τους δύο επέστρεφε πίσω. Οι αναμνήσεις, τα πέντε χρόνια σχέσης, οι θυσίες που έκαναν, γιατί πραγματικά ήταν θυσία να περάσουν όλη τους τη φοιτητική ζωή σε σχέση από απόσταση, αλλά και οι σχέσεις που ανέπτυξαν οι οικογένειές τους μεταξύ τους, δεν τους άφηναν να προχωρήσουν.
Πλέον έγινε κάτι παραπάνω από ψυχοφθόρα η όλη κατάσταση. Στον ένα μήνα που έμεναν χωριστά, λύγιζαν πάλι και επέστρεφαν πίσω. Ήλπιζαν πως τα πράγματα θα άλλαζαν. Θα γίνονταν όπως πριν, όπως ήταν στα 18 τους. Έδιναν μια ακόμα ευκαιρία, με την υπόσχεση πως θα ήταν η τελευταία, όμως μάταια. Τους ήταν αδύνατο να διαγράψουν το παρελθόν τους, ακόμα και αν φαινόταν καθαρά πως δεν είχαν μέλλον.
Η Μαρία κουράστηκε. Κουράστηκε να είναι αναγκασμένη να δίνει εξηγήσεις σε όλους που την ρωτούσαν τι έγινε αυτή τη φορά. Κουράστηκε γενικότερα. Ήθελε να απομακρυνθεί, αλλά οι κοινές παρέες, οι κοινοί γνωστοί έκαναν πιο δύσκολα τα πράγματα. Δεν ήθελε να ξέρει τίποτα για τη ζωή του Νίκου, μετά από κάθε χωρισμό. Κάποιος όμως θα της μετέφερε, τυχαία ή εσκεμμένα, τα νέα του. Η Μαρία δεν το άντεχε πια. Πήρε τη μεγάλη απόφαση να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στο εξωτερικό. Μακριά από όλους και όλα όσα της θύμιζαν τον Νίκο. Αποφάσισε να φύγει από την Κύπρο. Είχε γίνει ήδη δεχτή σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα στο Βέλγιο. Δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Μάζεψε τα πράγματά της και έφυγε. Ίσως κάποτε να ξεπεράσει την πρώτη της αγάπη… Ίσως επιτέλους καταφέρει να βγει απ’ το παιχνίδι του μυαλού της.
Η Μαρία γνώρισε τον Νίκο, στην τρίτη τάξη του Λυκείου, λίγο πριν φύγει για σπουδές στη Γερμανία. Στην αρχή ήταν επιφυλακτική μαζί του. Δεν ήξερε αν θα έπρεπε να προχωρήσει σε σχέση. Σκεφτόταν κυρίως πως σε λίγο θα έφευγε για σπουδές, ενώ ο Νίκος θα κατατασσόταν στο στρατό. Η επιμονή του Νίκου, όμως, την έπεισε. Τι σου είναι το νεανικό πάθος; Λίγα χρόνια μετά η Μαρία θα τα σκέφτεται όλα αυτά και θα χαμογελά. Θα θυμάται εκείνο το βράδυ, την παραμονή που θα έφευγε για Γερμανία. Πήγε και τον βρήκε στο στρατόπεδο. Αντάλλασαν κλεφτά φιλιά στα γρήγορα. Τι ωραία αυτά τα χρόνια, που δε σκέφτονταν τίποτα, κανένας από τους δύο.
Κατάφεραν να κρατήσουν τη σχέση τους δυνατή, ακόμα και από απόσταση. Με την πρώτη ευκαιρία ο Νίκος πήγαινε να συναντήσει τη Μαρία, όπου και αν αυτή βρισκόταν. Το ίδιο έκανε και αυτή σε κάθε διάλλειμα των σπουδών της. Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, πέρασαν 5 χρόνια στο πήγαινε-έλα. Ο Νίκος αφού τέλειωσε τη στρατιωτική του θητεία, πήγε Αγγλία να σπουδάσει. Η Μαρία με το τέλος των σπουδών της επέστρεψε Κύπρο και περίμενε. Ένιωθε τυχερή που το ζούσε όλο αυτό. Άκουγε πως στις περισσότερες των περιπτώσεων η απόσταση σκότωνε τη σχέση. Η δίκη τους, όμως, συνέχιζε να μένει ζωντανή, αν και ομολογουμένως κάπου κουράστηκαν και οι δύο και αυτό έβγαινε και στη σχέση τους. Τα μικροκαβγαδάκια άρχισαν να γίνονται όλο και πιο συχνά, αλλά ποτέ δεν έφτασαν στο χωρισμό, έστω και για λίγο.
Όλο αυτά τα χρόνια η Μαρία γνώρισε την οικογένεια του Νίκου και κατάφεραν να αναπτύξουν σχέσεις ζηλευτές. Κάθε καλοκαίρι πήγαιναν όλοι μαζί εκδρομές, ταξίδια. Τους αντιμετώπιζε πλέον σαν δική της οικογένεια και το αντίστροφο.
Η αποφοίτηση του Νίκου σηματοδοτούσε και τη νέα, κοινή πλέον ζωή με τη Μαρία. Αυτό που περίμεναν τόσα χρόνια. Επιτέλους θα ζούσαν τον έρωτά τους από κοντά, όπως όλα τα φυσιολογικά ζευγάρια, χωρίς να τους χωρίζει καμιά μεσόγειος. Ο Νίκος αγόρασε με δάνειο ένα μικρό διαμέρισμα, εκεί όπου θα στέγαζαν την αγάπη τους. Αλλιώς, όμως, τα σχεδίαζαν και αλλιώς έγιναν τα πράγματα. Ένα γνωμικό λέει όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει και σ’ αυτή την περίπτωση βρήκε την απόλυτη πραγμάτωση.
Το όνειρο πολύ γρήγορα έγινε εφιάλτης. Μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια η Μαρία και ο Νίκος άλλαξαν πολύ. Δεν ήταν πλέον οι δύο νέοι που αψηφούσαν τα πάντα, προκειμένου να ανταλλάξουν ένα φιλί. Η απόσταση, όμως, δεν τους επέτρεψε να δουν αυτές τις αλλαγές. Ίσως να είναι και από τις λίγες περιπτώσεις που η απόσταση λειτούργησε θετικά. Όταν έζησαν τη σχέση από κοντά, κατάλαβαν πως τελικά δε γνώριζαν τόσο καλά ο ένας τον άλλο, όπως νόμιζαν. Η Μαρία ήταν συνεχώς αγχωμένη για την επαγγελματική της πορεία και ξεσπούσε συνεχώς. Δεν κατάφερε να βρει δουλειά, παρ’ όλο που ήταν ήδη ένα χρόνο στην Κύπρο. Ο Νίκος είχε βάλει και ένα δάνειο στο κεφάλι του, που και μονάχα η σκέψη του τον άφηνε ξάγρυπνο τα βράδια. Ίσως βιάστηκαν να μείνουν μαζί. Ίσως έπρεπε να περιμένουν λίγο ακόμα. Αλλά απ’ την άλλη ήταν ήδη πέντε χρόνια μαζί, πόσο να περιμένουν;
Οι καβγάδες συνεχείς. Δεν έμεναν μόνο εκεί όμως, πλέον. Με κάθε καβγά τα πράγματα έφταναν στα άκρα. Η Μαρία μάζευε τα πράγματά της και έφευγε απ’ το σπίτι. Κάθε φορά έλεγαν πως αυτός ο χωρισμός θα ήταν και ο τελειωτικός. Κάθε φορά όμως κάποιος απ’ τους δύο επέστρεφε πίσω. Οι αναμνήσεις, τα πέντε χρόνια σχέσης, οι θυσίες που έκαναν, γιατί πραγματικά ήταν θυσία να περάσουν όλη τους τη φοιτητική ζωή σε σχέση από απόσταση, αλλά και οι σχέσεις που ανέπτυξαν οι οικογένειές τους μεταξύ τους, δεν τους άφηναν να προχωρήσουν.
Πλέον έγινε κάτι παραπάνω από ψυχοφθόρα η όλη κατάσταση. Στον ένα μήνα που έμεναν χωριστά, λύγιζαν πάλι και επέστρεφαν πίσω. Ήλπιζαν πως τα πράγματα θα άλλαζαν. Θα γίνονταν όπως πριν, όπως ήταν στα 18 τους. Έδιναν μια ακόμα ευκαιρία, με την υπόσχεση πως θα ήταν η τελευταία, όμως μάταια. Τους ήταν αδύνατο να διαγράψουν το παρελθόν τους, ακόμα και αν φαινόταν καθαρά πως δεν είχαν μέλλον.
Η Μαρία κουράστηκε. Κουράστηκε να είναι αναγκασμένη να δίνει εξηγήσεις σε όλους που την ρωτούσαν τι έγινε αυτή τη φορά. Κουράστηκε γενικότερα. Ήθελε να απομακρυνθεί, αλλά οι κοινές παρέες, οι κοινοί γνωστοί έκαναν πιο δύσκολα τα πράγματα. Δεν ήθελε να ξέρει τίποτα για τη ζωή του Νίκου, μετά από κάθε χωρισμό. Κάποιος όμως θα της μετέφερε, τυχαία ή εσκεμμένα, τα νέα του. Η Μαρία δεν το άντεχε πια. Πήρε τη μεγάλη απόφαση να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στο εξωτερικό. Μακριά από όλους και όλα όσα της θύμιζαν τον Νίκο. Αποφάσισε να φύγει από την Κύπρο. Είχε γίνει ήδη δεχτή σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα στο Βέλγιο. Δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Μάζεψε τα πράγματά της και έφυγε. Ίσως κάποτε να ξεπεράσει την πρώτη της αγάπη… Ίσως επιτέλους καταφέρει να βγει απ’ το παιχνίδι του μυαλού της.
0 comments