Παντελής Κλείτου: «Φοβάμαι το αβέβαιο μέλλον»
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι τόσο αθόρυβοι στην δουλειά ή στο λειτούργημα που κάνουν. Κεντρίζουν σε μας τους δημοσιογράφους, το ενδιαφέρον να τους μάθουμε καλύτερα.
Ένας από αυτούς είναι ο ηθοποιός Παντελής Κλείτου.
Αθόρυβη, χαμηλών τόνων, προσεγμένη, ενδιαφέρουσα παρουσία στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Κύπρου. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να μας αφήσει αδιάφορους. Για αυτό και εμείς είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα μαζί του την οποία σας παρουσιάζουμε σήμερα.
Ε: Ποιος είναι ο Παντελής Κλείτου; Σκιαγράφησε μας εσύ τον εαυτό σου με το χέρι στη καρδιά;
Α: Αν και συνήθως αυτό το αφήνω σε άλλους να το κάνουν, εντούτοις θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως ένα άνθρωπο ειλικρινή που προσπαθεί να κάνει αυτό που πρέπει καλύτερα και να δίνει τη βοήθεια του σε οποιονδήποτε. Γενικά είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων και που απεχθάνεται την αυτοπροβολή.
Ε: Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, ποιο θα ήταν και γιατί;
Α: Τα οποιαδήποτε γνωρίσματα ενός ανθρώπου είναι τα δώρα του Θεού προς αυτόν. Προσπαθώ αυτά τα δώρα του χαρακτήρα μου να τα χειρίζομαι σωστά και ως εκ τούτου δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι στον εαυτό μου.
Ε: Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου;
Α: Η ειλικρίνεια και η εντιμότητα.
Ε: Ποιο φυσικό χάρισμα θα ήθελες να είχες;
Α: Δόξα τω Θεώ είμαι ευτυχής με αυτά που έχω.
Ε: Τι φοβάσαι περισσότερο και γιατί;
Α: Το αβέβαιο μέλλον, που με τα σημερινά δεδομένα κάθε άλλο παρά ευοίωνο προδιαγράφεται. Είναι όλα τόσο ρευστά και μεταβαλλόμενα που η οποιαδήποτε πρόβλεψη για κάτι καλύτερο αποδείχθηκε σε αρκετές περιπτώσεις, ειδικά του νησιού μας, φούσκα. Άλλα περιμέναμε και άλλα μας ήρθαν.
Ε: Τι απεχθάνεσαι περισσότερο;
Α: Την υποκρισία (εκτός σκηνής), τους κόλακες, μα πολύ περισσότερο αυτούς που αποδέχονται την κολακεία. Δυστυχώς θα εξακολουθούν πάντα να υπάρχουν.
Ε: Για ποιο πράγμα έχεις μετανιώσει περισσότερο;
Α: Πολλές φορές μετανιώνω που δεν φτύνω κατάμουτρα αυτούς που αναφέρω πιο πάνω.
Ε: Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Α: Η οικογένεια μου, τα παιδιά μου, η σύζυγος μου, ο κήπος μου με τα λαχανικά που έχω φυτέψει με πολύ μεράκι και το αγαπημένο μου λαμπραντόρ, το πιο άδολο πλάσμα που βλέπω κάθε μέρα και τώρα τελευταία το ψάρεμα.
Ε: Σε ποια περίπτωση θα έλεγες ψέματα;
Α: Όταν αυτό το ψέμα δεν πρόκειται να βλάψει κάποιον. Μέχρι τώρα έτυχε σε περιπτώσεις κάποιων ευχάριστων εκπλήξεων.
Ε: Σε ποια λάθη δείχνεις την μεγαλύτερη επιείκεια;
Α: Πάντα είμαι επιεικής σε λάθη συνανθρώπων μου. Αρκεί να καταλάβουν το λάθος τους.
Ε: Ποια θα θεωρούσες ως την μεγαλύτερη κακοτυχία;
Α: Αν αυτό είναι κακοτυχία, τότε θα έλεγα οι ανεκπλήρωτοι πόθοι μου. Και ποιος δεν έχει.
Ε: Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική;
Α: Δεν αποφάσισα εγώ να ασχοληθώ με την υποκριτική. Μάλλον η υποκριτική αποφάσισε να ασχοληθεί με εμένα.
Ε: Στην ζωή ενός ηθοποιού όπως και σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν και ευκολίες και δυσκολίες. Πως ήταν η δική σου μέχρι σήμερα;
Α: Δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο στο συγκεκριμένο χώρο, αλλά ότι και να συμβεί, αρκεί να το αντιμετωπίσεις σωστά.
Ε: Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις όλα αυτά τα χρόνια;
Α: Ο ατέλειωτος έρωτας σ΄ αυτό που κάνω.
Ε: Τι είναι «ξένο» για το χώρο σου και σε προβληματίζει;
Α: Σίγουρα όχι η κάθοδος Ελλήνων συναδέλφων. Όμως πιστεύω ότι υπάρχουν αξιόλογοι Κύπριοι συνάδελφοι που θα μπορούσαν να υποδυθούν τους συγκεκριμένους ρόλους. Τώρα αν τα κανάλια πιστεύουν ότι αυξάνονται τα ποσοστά τηλεθέασης τους, ρωτήστε τα ίδια τα κανάλια.
Ε: Η τέχνη και η τηλεόραση μπορούν να έχουν μια δημιουργική συνάντηση που να οδηγήσει σε εποικοδομητική έμπνευση;
Α: Μεγάλο ερώτημα έθεσες Στέλλα. Θα απαντήσω έτσι απλά. Αν αξιοποιηθούν και τα δύο σωστά, τότε ναι.
Ε: Τι είναι για σένα ηθοποιός;
Α: Μάθηση χωρίς τέλος. Κάθε τι καινούργιο ένας νέος ορίζοντας. Νέες εμπειρίες και γνώσεις.
Ε: Είσαι ένας άνθρωπος που το έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές ότι αγαπάει πολύ την δουλειά του. Τελικά το να είσαι καλλιτέχνης τι προσφέρει σε έναν άνθρωπο και τι του παίρνει;
Α: Όντως αγαπάω πάντα αυτό που κάνω. Επομένως δεν νοιώθω να μου παίρνει κάτι η δουλειά. Ή μάλλον καλύτερα, το λειτούργημα του καλλιτέχνη. Η ικανοποίηση είναι να δίνεις μέσα από αυτή τη διαδικασία όποια και να είναι.
Ε: Πιστεύεις ότι υπάρχουν τα διάφορα «γκέτο» στην τηλεόραση;
Α: Και υπήρχαν και θα υπάρχουν. Γιατί θα εξακολουθούν να υπάρχουν αυτοί που τα δημιούργησαν.
Ε: Τι είναι για σένα το θέατρο;
Α: Η δημιουργία, το ζωντάνεμα ενός κειμένου, είναι μαγευτικό. Δίνεις ζωή σε κάτι που εκ πρώτης όψεως σου φαίνεται άψυχο, και το ανασταίνεις σε μια σκηνή.
Ε: Παίρνεις τις αποφάσεις σου με γνώμονα την οικογένεια σου;
Α: Μέχρι σήμερα δεν έτυχε. Ελπίζω ούτε μελλοντικά. Αν τύχει όμως δεν μπορώ να το παραγνωρίσω.
Ε: Δουλεύεις στην Παγκύπρια Ένωση Προσφύγων. Σκέφτηκες κάποια στιγμή να αποχωρήσεις και να ακολουθήσεις το λειτούργημα του ηθοποιού;
Α: Πριν αρκετά χρόνια ναι. Το είχα σκεφτεί να αποχωρήσω. Όμως οι εμπειρίες που αποκόμισα στο καλλιτεχνικό χώρο με έκαναν να αλλάξω γνώμη.
Ε: Πως σε αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σου;
Α: Ως συνάδελφο!!! Εντάξει κάποια σχόλια γίνονται και είναι πάντα καλοδεχούμενα.
Ε: Πως σε αντιμετωπίζει ο κόσμος; Σε ενοχλεί η δημοσιότητα;
Α: Φιλικά και πρόσχαρα. Δεν είμαι απρόσιτος, ούτε σαν άνθρωπος ούτε ως ηθοποιός. Στεναχωριέμαι όμως κάποτε όταν δεν θυμάμαι ονόματα και πρόσωπα. Όσον αφορά τη δημοσιότητα δεν με απασχολεί και ούτε την επιζητώ.
Ε: Φέτος λαμβάνεις μέρος στην τηλεοπτική σειρά του ΣΙΓΜΑ «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες». Μίλησε μας για τον ρόλο σου;
Α: Ο Σαββής! Ένας ταλαιπωρημένος, για την ώρα, άνθρωπος. Άνεργος με τέσσερα παιδιά και χωρίς κανένα κρατικό επίδομα και που προσπαθεί με κάθε τρόπο να τα φέρει βολικά. Η γυναίκα του, τον άφησε άλλα παρόλα αυτά την αγαπά. Εν τζιαι μαζόχας με λλία λόγια. Αλήθεια όμως πόσοι Σαββήδες υπάρχουν; Ο Θεός να φωτίσει τους σεναριογράφους… να δει τζιαι ο Σαββής άσπρη μέρα.
Ε: Είχες και ένα πέρασμα από το Κυπριώτικο σκετς του ΡΙΚ. Πως σχολιάζεις την αναβίωση του σκετς από το Κρατικό κανάλι;
Α: Το επικροτώ, το χαίρομαι, το απολαμβάνω. Ήταν το είδος που έλειπε, και η αναβίωση του δεν πρέπει να αφορά μόνο το κρατικό κανάλι.
Ε: Ποιο είναι το μότο σου;
Α: Να έσιει ο Θεός καλά τα παιδκιά μας, εμάς, τζιαί ούλλον τον κόσμο.
Συνέντευξη: Στέλλα Σουρμελή
Ένας από αυτούς είναι ο ηθοποιός Παντελής Κλείτου.
Αθόρυβη, χαμηλών τόνων, προσεγμένη, ενδιαφέρουσα παρουσία στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Κύπρου. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να μας αφήσει αδιάφορους. Για αυτό και εμείς είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα μαζί του την οποία σας παρουσιάζουμε σήμερα.
Ε: Ποιος είναι ο Παντελής Κλείτου; Σκιαγράφησε μας εσύ τον εαυτό σου με το χέρι στη καρδιά;
Α: Αν και συνήθως αυτό το αφήνω σε άλλους να το κάνουν, εντούτοις θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως ένα άνθρωπο ειλικρινή που προσπαθεί να κάνει αυτό που πρέπει καλύτερα και να δίνει τη βοήθεια του σε οποιονδήποτε. Γενικά είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων και που απεχθάνεται την αυτοπροβολή.
Ε: Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, ποιο θα ήταν και γιατί;
Α: Τα οποιαδήποτε γνωρίσματα ενός ανθρώπου είναι τα δώρα του Θεού προς αυτόν. Προσπαθώ αυτά τα δώρα του χαρακτήρα μου να τα χειρίζομαι σωστά και ως εκ τούτου δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι στον εαυτό μου.
Ε: Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου;
Α: Η ειλικρίνεια και η εντιμότητα.
Ε: Ποιο φυσικό χάρισμα θα ήθελες να είχες;
Α: Δόξα τω Θεώ είμαι ευτυχής με αυτά που έχω.
Ε: Τι φοβάσαι περισσότερο και γιατί;
Α: Το αβέβαιο μέλλον, που με τα σημερινά δεδομένα κάθε άλλο παρά ευοίωνο προδιαγράφεται. Είναι όλα τόσο ρευστά και μεταβαλλόμενα που η οποιαδήποτε πρόβλεψη για κάτι καλύτερο αποδείχθηκε σε αρκετές περιπτώσεις, ειδικά του νησιού μας, φούσκα. Άλλα περιμέναμε και άλλα μας ήρθαν.
Ε: Τι απεχθάνεσαι περισσότερο;
Α: Την υποκρισία (εκτός σκηνής), τους κόλακες, μα πολύ περισσότερο αυτούς που αποδέχονται την κολακεία. Δυστυχώς θα εξακολουθούν πάντα να υπάρχουν.
Ε: Για ποιο πράγμα έχεις μετανιώσει περισσότερο;
Α: Πολλές φορές μετανιώνω που δεν φτύνω κατάμουτρα αυτούς που αναφέρω πιο πάνω.
Ε: Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Α: Η οικογένεια μου, τα παιδιά μου, η σύζυγος μου, ο κήπος μου με τα λαχανικά που έχω φυτέψει με πολύ μεράκι και το αγαπημένο μου λαμπραντόρ, το πιο άδολο πλάσμα που βλέπω κάθε μέρα και τώρα τελευταία το ψάρεμα.
Ε: Σε ποια περίπτωση θα έλεγες ψέματα;
Α: Όταν αυτό το ψέμα δεν πρόκειται να βλάψει κάποιον. Μέχρι τώρα έτυχε σε περιπτώσεις κάποιων ευχάριστων εκπλήξεων.
Ε: Σε ποια λάθη δείχνεις την μεγαλύτερη επιείκεια;
Α: Πάντα είμαι επιεικής σε λάθη συνανθρώπων μου. Αρκεί να καταλάβουν το λάθος τους.
Ε: Ποια θα θεωρούσες ως την μεγαλύτερη κακοτυχία;
Α: Αν αυτό είναι κακοτυχία, τότε θα έλεγα οι ανεκπλήρωτοι πόθοι μου. Και ποιος δεν έχει.
Ε: Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική;
Α: Δεν αποφάσισα εγώ να ασχοληθώ με την υποκριτική. Μάλλον η υποκριτική αποφάσισε να ασχοληθεί με εμένα.
Ε: Στην ζωή ενός ηθοποιού όπως και σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν και ευκολίες και δυσκολίες. Πως ήταν η δική σου μέχρι σήμερα;
Α: Δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο στο συγκεκριμένο χώρο, αλλά ότι και να συμβεί, αρκεί να το αντιμετωπίσεις σωστά.
Ε: Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις όλα αυτά τα χρόνια;
Α: Ο ατέλειωτος έρωτας σ΄ αυτό που κάνω.
Ε: Τι είναι «ξένο» για το χώρο σου και σε προβληματίζει;
Α: Σίγουρα όχι η κάθοδος Ελλήνων συναδέλφων. Όμως πιστεύω ότι υπάρχουν αξιόλογοι Κύπριοι συνάδελφοι που θα μπορούσαν να υποδυθούν τους συγκεκριμένους ρόλους. Τώρα αν τα κανάλια πιστεύουν ότι αυξάνονται τα ποσοστά τηλεθέασης τους, ρωτήστε τα ίδια τα κανάλια.
Ε: Η τέχνη και η τηλεόραση μπορούν να έχουν μια δημιουργική συνάντηση που να οδηγήσει σε εποικοδομητική έμπνευση;
Α: Μεγάλο ερώτημα έθεσες Στέλλα. Θα απαντήσω έτσι απλά. Αν αξιοποιηθούν και τα δύο σωστά, τότε ναι.
Ε: Τι είναι για σένα ηθοποιός;
Α: Μάθηση χωρίς τέλος. Κάθε τι καινούργιο ένας νέος ορίζοντας. Νέες εμπειρίες και γνώσεις.
Ε: Είσαι ένας άνθρωπος που το έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές ότι αγαπάει πολύ την δουλειά του. Τελικά το να είσαι καλλιτέχνης τι προσφέρει σε έναν άνθρωπο και τι του παίρνει;
Α: Όντως αγαπάω πάντα αυτό που κάνω. Επομένως δεν νοιώθω να μου παίρνει κάτι η δουλειά. Ή μάλλον καλύτερα, το λειτούργημα του καλλιτέχνη. Η ικανοποίηση είναι να δίνεις μέσα από αυτή τη διαδικασία όποια και να είναι.
Ε: Πιστεύεις ότι υπάρχουν τα διάφορα «γκέτο» στην τηλεόραση;
Α: Και υπήρχαν και θα υπάρχουν. Γιατί θα εξακολουθούν να υπάρχουν αυτοί που τα δημιούργησαν.
Ε: Τι είναι για σένα το θέατρο;
Α: Η δημιουργία, το ζωντάνεμα ενός κειμένου, είναι μαγευτικό. Δίνεις ζωή σε κάτι που εκ πρώτης όψεως σου φαίνεται άψυχο, και το ανασταίνεις σε μια σκηνή.
Ε: Παίρνεις τις αποφάσεις σου με γνώμονα την οικογένεια σου;
Α: Μέχρι σήμερα δεν έτυχε. Ελπίζω ούτε μελλοντικά. Αν τύχει όμως δεν μπορώ να το παραγνωρίσω.
Ε: Δουλεύεις στην Παγκύπρια Ένωση Προσφύγων. Σκέφτηκες κάποια στιγμή να αποχωρήσεις και να ακολουθήσεις το λειτούργημα του ηθοποιού;
Α: Πριν αρκετά χρόνια ναι. Το είχα σκεφτεί να αποχωρήσω. Όμως οι εμπειρίες που αποκόμισα στο καλλιτεχνικό χώρο με έκαναν να αλλάξω γνώμη.
Ε: Πως σε αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σου;
Α: Ως συνάδελφο!!! Εντάξει κάποια σχόλια γίνονται και είναι πάντα καλοδεχούμενα.
Ε: Πως σε αντιμετωπίζει ο κόσμος; Σε ενοχλεί η δημοσιότητα;
Α: Φιλικά και πρόσχαρα. Δεν είμαι απρόσιτος, ούτε σαν άνθρωπος ούτε ως ηθοποιός. Στεναχωριέμαι όμως κάποτε όταν δεν θυμάμαι ονόματα και πρόσωπα. Όσον αφορά τη δημοσιότητα δεν με απασχολεί και ούτε την επιζητώ.
Ε: Φέτος λαμβάνεις μέρος στην τηλεοπτική σειρά του ΣΙΓΜΑ «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες». Μίλησε μας για τον ρόλο σου;
Α: Ο Σαββής! Ένας ταλαιπωρημένος, για την ώρα, άνθρωπος. Άνεργος με τέσσερα παιδιά και χωρίς κανένα κρατικό επίδομα και που προσπαθεί με κάθε τρόπο να τα φέρει βολικά. Η γυναίκα του, τον άφησε άλλα παρόλα αυτά την αγαπά. Εν τζιαι μαζόχας με λλία λόγια. Αλήθεια όμως πόσοι Σαββήδες υπάρχουν; Ο Θεός να φωτίσει τους σεναριογράφους… να δει τζιαι ο Σαββής άσπρη μέρα.
Ε: Είχες και ένα πέρασμα από το Κυπριώτικο σκετς του ΡΙΚ. Πως σχολιάζεις την αναβίωση του σκετς από το Κρατικό κανάλι;
Α: Το επικροτώ, το χαίρομαι, το απολαμβάνω. Ήταν το είδος που έλειπε, και η αναβίωση του δεν πρέπει να αφορά μόνο το κρατικό κανάλι.
Ε: Ποιο είναι το μότο σου;
Α: Να έσιει ο Θεός καλά τα παιδκιά μας, εμάς, τζιαί ούλλον τον κόσμο.
Συνέντευξη: Στέλλα Σουρμελή
0 comments