Σύγχρονες Αμαζόνες του στρατού
Οι άνδρες συνδέονται με το δυναμισμό και τη φυσική δύναμη, η εικόνα μιας γυναίκας στο στρατό ξενίζει... Οι γυναίκες, ωστόσο, υπάρχουν και στο Στρατό, εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια. Υπάρχουν σε όλες τις θέσεις και ναι σε πείσμα πολλών τα καταφέρνουν μια χαρά. Μπορεί να ξεκίνησαν ως γραφιάδες σε κάποιο γραφείο, όμως σήμερα υπάρχουν στις περισσότερες θέσεις. Από οδηγοί σε άρματα μάχης, μέχρι χειριστές επιθετικών ελικοπτέρων (ναι είναι αλήθεια). Εξάλλου είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι μια γυναίκα, όταν θέλει, μπορεί να καταφέρει τα πάντα, ακόμη και σ’ έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο.
Στρατιωτίνες ανά το παγκόσμιο..
Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα τοπικών στρατών, στα οποία οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά, κατέχοντας υψηλές θέσεις και όχι μόνο γραφειακού τύπου. Για παράδειγμα, ακούγεται περίεργο κι όμως είναι αλήθεια πως οι γυναίκες στην Τουρκία, σε αντίθεση με άλλα μουσουλμανικά και πιο συντηρητικά κράτη, συμμετέχουν ενεργά στο στρατό. Ονομάζονται μάλιστα «κόρες του Αττατούρκ». Άξιο αναφοράς είναι και το παράδειγμα του Ισραήλ, όπου οι γυναίκες αντιμετωπίζουν υποχρεωτική στράτευση για δύο χρόνια. Παρόλο που θεωρούνται από την κοινή γνώμη ως άχρηστες για το στρατιωτικό σύστημα.
Στην ιστορία του ελληνικού στρατού έχουν αρχίσει να καταγράφονται οι πρώτες γυναίκες στρατιωτικοί μετά το 1979-1980, γιατί μέχρι τότε οι γυναικεία φύση θεωρείτο πολύ πιο λεπτή και αδύναμη, για να αντεπεξέλθει στις ανάγκες του στρατού. Βέβαια, τώρα τελευταία προωθείται ιδιαίτερα η εθελοντική συμμετοχή ακόμη περισσότερων γυναικών στον ελληνικό στρατό και με τη παροχή κινήτρων, για να εκπληρωθεί η θητεία τους πριν την ένταξή τους στα πανεπιστήμια. Και πάλι, όμως, τίποτα ουσιαστικό και βαρύ δεν εννοούμε όταν λέμε γυναίκες στον ελληνικό στρατό, αφού δεν προβλέπεται να αντιμετωπιστούν ισότιμα με τους άντρες. Με πρόσφατο το παράδειγμα δεκάδων γυναικών, στον ελληνικό στρατό, που βίωσαν τον εξευτελισμό και την ταπείνωση από συναδέλφους και ανώτερούς τους, όταν για σκοπούς ελέγχου αναγκάστηκαν να γδυθούν (αφήνοντας μόνο το κάτω εσώρουχο). Περιστατικά σαν κι αυτό αποδεικνύουν πως ναι μεν οι γυναίκες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ισότητα στο συγκεκριμένο χώρο, κυρίως όμως σε ό,τι αφορά την πληρωμή και τις ευκαιρίες ανέλιξης. Η ταπείνωση και ο εξευτελισμός δεν είναι μέρος της ισότητας που αποζητούν.
Στην Αμερική τώρα, μια πρόσφατη έρευνα από τις Washington Times αναφέρθηκε με στοιχεία για την κακοποίηση των γυναικών στον αμερικανικό στρατό. Το περίεργο βέβαια είναι πως αν και ο αριθμός των σεξουαλικών επιθέσεων σε γυναίκες στρατιώτες έχει σημειώσει άνοδο, τα τελευταία έξι χρόνια ο στρατός πιέζει όλο και περισσότερες γυναίκες να είναι κοντά στις γραμμές του μετώπου και σε στενότερη επαφή με τους άνδρες. Είναι ενδεικτικό ότι από το 2006 μέχρι το 2011 οι καταγγελίες εγκλημάτων σεξουαλικής βίας έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, από 665 σε 1,313. Με τις περισσότερες γυναίκες να είναι νεοφερμένες, που μετακινούνταν από τη μια θέση στην άλλη, μια φάση στην οποία θεωρούνται ευάλωτες. Η Ελέιν Ντόνελυ, επικεφαλής του ‘Center for Military Readiness’, τόνισε ότι μετά την αποκάλυψη των στρατιωτικών στοιχείων, και των υψηλών αριθμών σεξουαλικής κακοποίησης, ο Στρατός θα έπρεπε να καταλάβει ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να βρίσκονται σε επίπεδο τάγματος. Αυτοί οι αριθμοί αντανακλούν τη σκληρή πραγματικότητα μιας μεγάλης μερίδας γυναικών στον αμερικανικό στρατό.
Οι Αμαζόνες του σήμερα και η συνέχεια στο μύθο..
Η γυναίκα θεωρείται από πολλούς αναγκαία στο στρατό, αφού η συμμετοχή της σε όλους τους τομείς μιας κοινωνίας είναι απόλυτα σημαντική. Ήδη, το Πεντάγωνο προκήρυξε φέτος 14,000 θέσεις Υποστήριξης Μάχης, κάτω από το επίπεδο του ταξίαρχου, μόνο για γυναίκες, οι οποίες αποτελούν μέχρι σήμερα, το 14% των 570,000 μελών της στρατιωτικής δύναμης. Ενώ πιο παλιά, οι γυναίκες αποκλείονταν από μάχιμες μονάδες της ξηράς, όπως είναι το πεζικό και τα τεθωρακισμένα. Είναι απόλυτα εμφανές πως η αλλαγή της πολιτικής στο στρατό, όσον αφορά στις γυναίκες, σημαίνει πως πλέον οι γυναίκες θα μπορούν να υπηρετούν σε μικρότερες μονάδες, κυρίως έξω από στρατιωτικές βάσεις, κοντά σε άντρες είτε στο πεδίο της μάχης, είτε κοντά σε αυτό.
Ο Τζόρτζ Ράιτ, εκπρόσωπος του αμερικανικού στρατού, δήλωσε πρόσφατα πως στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, οι γυναίκες ήταν στο προσκήνιο ανταλλάσσοντας πυρά με τον εχθρό σε επιδρομές και φυλάσσοντας εφοδιοπομπές. Στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν σκοτώθηκαν 144 γυναίκες στρατιώτες.
Στρατιωτίνες, Δικαιώματα και Κύπρος
Οι γυναίκες στο στρατό θα μπορούσαν να είναι απαραίτητες και πολύ θεμιτές, όπως συμβαίνει και στη κοινωνία γενικότερα. Με τη γυναίκα στο στρατό η εναρμόνιση της σκληρής πραγματικότητας και της ψυχρής λογικής ενός σκληρού ανδρικού κατασκευάσματος, όπως είναι ο στρατός, με τις γυναικείες προσλαμβάνουσες που είναι σαφώς πιο ήπιες, πιο συναισθηματικές και πιο ειρηνικές, ίσως τα πράγματα στο στρατό να ήταν καλύτερα. Η Στρατιωτική Επιτροπή υπέρ της Διαφορετικότητας δήλωσε πως οι Στρατιωτικές Υπηρεσίες πρέπει να καταργήσουν τα όποια θεσμικά εμπόδια και ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η εξάλειψη του αποκλεισμού των γυναικών από το πεδίο της μάχης.
Σήμερα, η κοινωνική ισότητα επιτάσσει και τη στράτευση των γυναικών με ίσους όρους. Παρ’ όλο που, η αλήθεια να λέγεται, αυτό το θέμα δεν αντιμετωπίζεται με το ίδιο πάθος, όπως άλλα, από το γυναικείο πληθυσμό.
Στην Κύπρο, οι διακρίσεις που γίνονται στον τομέα αυτό αφορούν κυρίως την επαγγελματική ανέλιξη των γυναικών υπαξιωματικών. Για την ιστορία, η στράτευση γυναικών στην Εθνική Φρουρά, άρχισε τον Απρίλιο του 1990, επί εθελοντικής βάσεως με την ιδιότητα της Εθελόντριας Υπαξιωματικού. Ο θεσμός αυτός λειτουργεί με βάση τους Περί Εθελοντών Υπαξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας Κανονισμούς του 1990. Βέβαια, η αντιμετώπιση και οι νομοθεσίες δεν είναι οι ίδιες με το 1990 και σήμερα τα πράγματα έχουν διαφοροποιηθεί κατά πολύ. Και η αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι γυναίκες υπαξιωματικοί είναι σαφώς καλύτερη και πιο θερμή.
Δυστυχώς, όμως, ενώ αναγνωρίζεται η αναγκαιότητα των γυναικών στο στρατό ενός κράτους, από πολλές διεθνής συμβάσεις, εντούτοις στην Κύπρο οι γυναίκες υπαξιωματικοί αντιμετωπίζουν προβλήματα με την επαγγελματική τους ανέλιξη, που βασίζονται αποκλειστικά στο φύλο τους. Αιτία όλων αυτών ; Οι νομοθεσία που προβλέπει και νομιμοποιεί τις διακρίσεις αυτές. Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε η Κα. Αργεντούλα Ιωάννου, πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας της Κύπρου, τόνισε πως ένας σημαντικός αριθμός καταγγελιών που αφορούν τις διακρίσεις στον επαγγελματικό τομέα έχουν γίνει από γυναίκες υπαξιωματικούς στον κυπριακό στρατό. Οι διακρίσεις αυτές καταγράφονται σε μια σειρά νομοθεσιών και κανονισμών της Εθνικής Φρουράς και ξεκάθαρα συνιστούν ευμενείς διακρίσεις υπέρ των αντρών, με αποτέλεσμα οι γυναίκες αυτές, καθ’ όλη τη διαδρομή της καριέρας τους, να μένουν πίσω στην ανέλιξή τους, λόγω των προνοιών της νομοθεσίας.
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι συγκεκριμένες γυναίκες υπαξιωματικοί κατήγγειλαν πριν μερικά χρόνια στην Επίτροπο Διοικήσεως, η οποία συνέταξε έκθεση και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση του Υπουργείου Άμυνας, παρ’ όλες τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Επιτροπής Ισότητας. Είναι τρομερό να συναντάς γυναίκες που δουλεύουν χρόνια στον Κυπριακό Στρατό σαν υπαξιωματικοί και να μην τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης με τους άνδρες συναδέλφους τους και να μην αξιολογούνται επι ίσοις όροις, μόνον και μόνον επειδή είναι γυναίκες. Και με τις ευλογίες του κράτους...
Έρευνα καταδεικνύει τις ισχυρές προκαταλήψεις στην εργασία σε βάρος των γυναικών
Μέσα από έρευνα που διεξήχθη, από τον Οκτώβριο του 2011 μέχρι το Φεβρουάριο του 2012, με δείγμα 1.500 ατόμων -860 γυναίκες και 650 άνδρες- εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στην Κύπρο, αναδείχθηκαν οι αντιλήψεις των Κύπριων εργαζομένων για την ισότητα των ανδρών και γυναικών στην απασχόληση. Η έρευνα διεξάχθηκε από την έδρα ΟΥΝΕΣΚΟ για την Ισότητα των φύλων και την Ενδυνάμωση των Γυναικών του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Μέσα από την έρευνα αναδεικνύονται τα στερεότυπα και οι τάσεις που επικρατούν στους χώρους εργασίας και οι προκαταλήψεις εις βάρος της γυναίκας. Όπως για παράδειγμα, η ανωτερότητα των αντρών στο χώρο εργασίας, η αποδοχή εργασιακών ανισοτήτων εις βάρος των γυναικών, η ανισότητα ευκαιριών και συνθηκών εργασίας υπέρ των αντρών και η διάκριση σε αντρικά/γυναικεία επαγγέλματα, ο ηλικιακός ρατσισμός και άλλα.
της Ζήνας Στυλιανού
0 comments