Χρύσανθος Χρυσάνθου: "Δε χρειάζεται να είμαστε ούτε αριστεροί, ούτε δεξιοί!"

Ξεχωρίζει, γιατί είναι ειλικρινής.

Γιατί είναι ταλαντούχος.

Γιατί λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Γιατί δε φοβάται κανένα, μόνο το Θεό που τον έπλασε.

Μιλώντας με τον Χρύσανθο Χρυσάνθου, πάντα μου άφηνε τις καλύτερες εντυπώσεις. Οι συνεντεύξεις μαζί του πάντα ενδιαφέρουσες.

Ο Χρύσανθος ανήκει στη γενιά των ηθοποιιών που ερευνούν τα πράγματα και δε μένουν στην επιφάνεια. Χαρακτηρίζεται από φοβερή ευαισθησία και είναι ένας πολύ σκληρός δουλευτής.  

Ε:Σε ποια φάση της καριέρας σου σε βρίσκουμε σήμερα;

Α:Κλείνω το 2012 τριάντα χρόνια στα θεατρικά, πολιτιστικά, πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα του τόπου μας, της μικρής μας πατρίδας, εδώ στην άκρα του ελληνισμού.

Τριάντα χρόνια, Στέλλα μου, δεν είναι λίγα, ιδιαίτερα όταν είναι μεστά προσφοράς, εμπειριών και καταστάσεων μέσα στο πολιτισμικό πλαίσιο της Κύπρου, που είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους πώς λειτουργεί, αλλά κυρίως μέσα από την κυκλική περιφορά στο ζυμωτήρι του τελετουργικού – θεολογικού δρώμενου που λέγεται θέατρο. Θεωρώ ότι βρίσκομαι στη φάση μιας καλλιτεχνικής ωριμότητας, όπου νιώθω ότι τώρα είναι η ώρα να δημιουργήσω και να παρουσιάσω πράγματα σημαντικά.

Αλλά και σαν άνθρωπος, αφού πέρασα από χίλια μύρια κύματα, έχω πια κατασταλάξει σε απλά, ξεκάθαρα, αλλά συγκλονιστικά αναιρετικά συμπεράσματα που αφορούν στη ζωή, στο Θεό και στη θεώρηση γενικά, αλλά και στην πρόσληψη του κόσμου που μας περιβάλλει, ορατού και αοράτου.!

Ε:Είσαι ένας άνθρωπος που το έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές ότι αγαπάει πολύ τη δουλειά του. Τελικά το να είσαι καλλιτέχνης τι προσφέρει σε έναν άνθρωπο και τι του παίρνει;

Α:Όσο κι αν ακούγεται παράξενο είναι ένα από τα πιο σκληρά, δύσκολα και απαιτητικά επαγγέλματα. Χωρίς ΑΓΑΠΗ είναι αδύνατον να το αντέξεις, γι’ αυτό και πολλοί το εγκαταλείπουν.

Η καλλιτεχνία προσφέρει όλες τις αντιθέσεις που μπορεί να φανταστεί ένα ανθρώπινο μυαλό. Χαρά – λύπη, γλύκα – πίκρα, δόξα – μοναξιά, παρουσία – απουσία, κοινωνικότητα - αντικοινωνικότητα κτλ.

Αυτό όμως που έχει σημασία, μέσα από όλη αυτήν τη

διαδικασία, είναι η ψυχική καλλιέργεια και πνευματική ανάταση

που κερδίζει ή που θα έπρεπε τουλάχιστον να κερδίζει ένας

καλλιτέχνης, διαφορετικά γίνονται όλα δώρον άδωρον!

Ε:Ήταν πάντα τόσο δημιουργική η πορεία σου ή υπήρξαν και πέτρινα χρόνια;

Α:Πέτρινα χρόνια υπήρξαν, κυρίως μέσα από προδοσίες και αχαριστίες, εκεί όπου πρόσφερα σώμα και αίμα. Αλλά επειδή είμαι από τη φύση μου δημιουργικός άνθρωπος, ξεπερνώ γρήγορα τις ανθρώπινες μικροπρέπειες και η δημιουργικότητά μου βρίσκει έδαφος αλλού, εκεί όπου υπάρχει πραγματική αγάπη. Όπου η αγάπη εκλείπει, φεύγει «σπεύδοντας ταχέως» και ο Χρύσανθος.

Ε:Σκηνοθετείς κατά καιρούς και διάφορες παραστάσεις. Όταν σκηνοθετείς δε θέλεις να έχεις έστω και ένα μικρό ρόλο;

Α:Τριάντα χρόνια σκηνοθετώ τόσο στον επαγγελματικό τομέα, όσο και κυρίως στον ερασιτεχνικό. Μέσα από το σκηνοθετικό όραμα καλύπτεται η ανάγκη που αναφέρεσαι, αφού ο σκηνοθέτης, διδάσκοντας τους ρόλους, είναι σαν να τους γεννά, είναι παιδιά του και δημιουργώντας τους, τούς ζει όλους!

Ε:Είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου;

Α:Πάρα πολύ. Δεν επιτρέπονται επιπολαιότητες στη δουλειά μας. Η παράσταση είναι ομαδική δουλειά και προσωπικά καπρίτσια και «αππώματα» έχουν μειωτικό αποτέλεσμα στο σύνολο της δουλειάς, γι’ αυτό καλύτερα να αποφεύγονται. Προσωπικά έχω πολεμήσει με πείσμα τέτοιες τάσεις και κρούσματα.

Ε:Σε απολαύσαμε σε  διάφορους ρόλους. Γιατί πιστεύεις ότι ο ρόλος του «ωραίου» ή του «ζεν πρεμιέ» σε έχει κάνει πιο γνωστό;

Α:Δε νομίζω ότι αυτό είναι που με έχει κάνει γνωστό, αλλά ο επαγγελματισμός μου και η ευσυνειδησία μου και ο σεβασμός μου προς τους θεατές, στις προσεγγίσεις όλων των ρόλων που έπαιξα μέχρι σήμερα και που οι θεατές είτε συνειδητά, είτε άλλως πως, το εισπράττουν. 

Όσο για το χαρακτηρισμό του «ωραίου» ή του «ζεν πρεμιέ» θα τον αποδεχτώ, μόνο αφού ξεκαθαρίσουμε ότι την εξωτερική εμφάνιση των ανθρώπων, όποια και να είναι αυτή, την ομορφαίνει πάντοτε και πραγματικά, η εσωτερική  ομορφιά που εκπορεύεται από το φως της ψυχής του καθενός μας.

Ε:Η πετυχημένη τηλεοπτική σειρά του ΡΙΚ «Βήματα στην Άμμο» θα συνεχιστεί και για τρίτη χρόνια. Μίλησέ μας λίγο για αυτήν.

Α:Η σειρά «Βήματα στην Άμμο» είναι πράγματι μια πετυχημένη σειρά. Θα τολμούσα να πω ότι είναι από τις καλύτερες σειρές που έχει να επιδείξει η κυπριακή τηλεόραση από την ίδρυσή της!  Η επιτυχία της κατά τη γνώμη μου έγκειται σε πολλούς παράγοντες. Πρώτα από όλα στο σενάριο, μετά στην επιτυχημένη διανομή, που εξασφάλισε στη σειρά μια ομάδα πολύ καλών ηθοποιών, στη σκηνοθεσία, στη φωτογραφία, στο φωτισμό, στη σκηνογραφική προσέγγιση και στην κινηματογραφική τακτική που χρησιμοποιεί το συνεργείο στα γυρίσματα κ.ά. Η σειρά αυτή απέδειξε ότι η παράδοσή μας, όσο κι αν την αρνιούνται μερικοί, ζει εκρηκτικά στο DNA μας και αυτό μας κάνει να ενδιαφερόμαστε  πάντα για τα έργα εποχής που αφορούν  στη ζωή των πατεράδων και παππούδων μας.  Αυτή εξάλλου είναι και η αλήθεια μας, την οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε, όπως και η ίδια η λέξη μάς ορίζει, εφόσον αλήθεια σημαίνει Δεν Ξεχνώ.

Πολλά έχουν ειπωθεί για τις σχέσεις των ηρώων της σειράς, ότι είναι υπερβολικές, αλλά εγώ νομίζω ότι βρίσκονται πολύ κοντά στην πραγματικότητα και ίσως να είναι γι’ αυτό που συγκινεί και τους θεατές και προσφέρει ένα πολύ ψηλό ποσοστό τηλεθέασης στο ΡΙΚ.

Ε:Πώς θα χαρακτήριζες εσύ το ρόλο σου;

Α:Ο Χατζησάββας είναι για μένα ένα σύμβολο! Είναι ο οποιοσδήποτε άνθρωπος που γεννιέται και διαμορφώνεται σε ένα περιβάλλον και μετά πορεύεται στη ζωή έρμαιο των παθών, των καταβολών του και του πεπρωμένου!

Έτσι και ο Χατζησάββας, παλεύει με την ανάγκη του να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Να βιώσει τον έρωτα, αλλά και δεσποτικά να ποδηγετήσει τους χωριανούς του, ένεκα της «αρχοντικής» παράδοσης της οικογένειάς του. Να αποκτήσει πλούτο και δύναμη!

Τελικά, η καταλυτική επίδραση του έρωτα, σαν εξωγενή και απρόσμενου παράγοντα, μετατρέπει το ρόλο σε τραγικό ήρωα και θύμα των παθών του!

Μου είναι πολύ συμπαθής σαν ρόλος και είμαι ευτυχής που μου δόθηκε η ευκαιρία να τον ερμηνεύσω στην τηλεόραση, σε έναν τομέα της τέχνης μας με πολλούς κινδύνους που απαιτεί ειδικό παίξιμο, πολύ διαφορετικό από αυτό της θεατρικής σκηνής! Από την αγάπη και τις αντιδράσεις των θεατών, φαίνεται ότι τα κατάφερα.

Ε:Έχεις την πολυτέλεια να διαλέγεις τις σειρές στις οποίες λαμβάνεις μέρος;

Α:Δυστυχώς όχι!  Αλλά από την άλλη δεν είναι και τόσο δυστυχώς, διότι καλείσαι να ερμηνεύσεις σωστά και να πείσεις σε ένα ρόλο που σου έχει δοθεί και αυτό είναι μια γοητευτική πρόκληση, ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσεις!

Ε:Χρύσανθε, καθημερινώς βλέπουμε ότι πολλά νέα παιδιά θέλουν να ακολουθήσουν το χώρο του θεάματος, δηλ. ή τον τραγουδιστικό τομέα ή τον τομέα της ηθοποιίας κτλ. Κάποια από αυτά τα παιδιά μένουν. Δεν μπορούν να μείνουν όλοι σ’ αυτό το χώρο. Βλέπεις ότι μπορεί να φταίει και λίγο η τηλεόραση με τα διάφορα reality shows κτλ.;

Α:Η τηλεόραση είναι ένα ευλογημένο εργαλείο στα χέρια του ανθρώπου, γιατί μπορεί να διδάξει τους ανθρώπους, να τους ψυχαγωγήσει σωστά και να παίξει γενικά ένα ρόλο θετικό και σημαντικό στη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας, που δυστυχώς πολεμείται ανηλεώς από συγκεκριμένους κύκλους σήμερα.

Τι παρατηρείται όμως; Ακριβώς το αντίθετο! Κάποιοι συνάδελφοί σου που «έτυχε» να γίνουν παρουσιαστές και εδώ και στην Ελλάδα έχουν μειώσει τόσο πολύ το επίπεδο της τηλεόρασης που δεν πάει άλλο. Με όλα αυτά που ανέφερες πριν, reality shows κτλ., με την κάκιστη προσέγγιση για το τι φορεί ή τι τρώει ο καθείς, η χαιρεκακία για ανθρώπινα παθήματα και η ειρωνεία, που όλοι αυτοί ονομάζουν εκπομπές, προσφέρει τη χειρότερη υπηρεσία στην κοινωνία μας.

Είναι φυσικό, μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα, τα νέα παιδιά να είναι σαν χαμένα και να τυγχάνουν εκμετάλλευσης.

Θα έλεγα όμως σε όσους πιστεύουν ότι έχουν ταλέντο και θέλουν να ασχοληθούν, να ακολουθήσουν το όραμά τους, αλλά πάντοτε με αξιοπρέπεια κα χωρίς να επιτρέπουν σε κανένα δήθεν ειδικό να τους προσβάλλει!

Ε:Έχεις μετανιώσει για  τηλεοπτικές σου δουλειές;

Α:Όχι!  Είχα την τύχη να παρουσιαστώ από την αρχή της καριέρας μου σε πολύ καλές δουλειές, «Ο πραματευτής», «Ειρηνού τζιαι Βάσος», «Ίντα τζιαιρούς εφτάσαμεν» και να δουλέψω από την αρχή με ανθρώπους γίγαντες στον τομέα της τηλεόρασης, όπως: Αντρέας Κωνσταντινίδης, Μαρούλα Αβρααμίδου, Πόπη Δανιήλ, Κύρος Ρωσίδης, Σοφία Μουαίμη κ.ά.

Η ευλογία συνέχισε μέχρι σήμερα. Δεν έχω παράπονο, αντίθετα είμαι περήφανος που συμμετείχα σε δουλειές, που τα κανάλια δε χάνουν ευκαιρία να ξαναπαρουσιάσουν στους θεατές τους και ας μη μας πληρώνουν τις επαναλήψεις, όπως θα έπρεπε να πράττουν, λόγω των διεθνών νόμων περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Το γεγονός ότι οι σημερινοί θεατές μπορούν να δουν εκείνες τις δουλειές, που  έγιναν με πολλή αγάπη, με ικανοποιεί.

    

Ε:Πώς σχολιάζεις τα θεατρικά δρώμενα στην Κύπρο;

Α:Στην Κύπρο έχουμε πάρα πολύ καλούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες! Γίνονται πολύ καλές θεατρικές παραστάσεις! Αυτό που μένει είναι να τρέξει ο κόσμος να τις δει!

Συμβαίνει όμως και ένα παράδοξο. Κάποιοι καπηλεύτηκαν ένα δικαίωμα που δεν τους ανήκει! Άσχετοι όντες, δηλώνουν σκηνοθέτες και ηθοποιοί και έχουν το θράσος να διδάσκουν κάτι που δεν το κατέχουν! Τους καλώ να καθίσουν στα σπίτια τους και να αφήσουν το θέατρο στους ανθρώπους του! Η ζημιά που κάνουν σε ανυποψίαστους ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο, είναι πολύ μεγάλη και δύσκολα θεραπεύεται.

Ε:Τι φοβάσαι;

Α:Τίποτε και κανέναν! Μόνον το Θεό που με έπλασε!

Ε:Ποιους αγαπάς;

Α:Όλους τους ανθρώπους του κόσμου, εκτός από τους κατακτητές της πατρίδας μου! Τους οποίους θα μισώ έως θανάτου!

Ε:Κλαις; Και αν ναι, πότε και για ποιους λόγους;

Α:Κλαίω ναι! Μπροστά στη θέα ή στο άκουσμα του ανθρώπινου πόνου και δυστυχίας κλαίω σαν το μωρό. Και για κάποιο ανεξήγητο λόγο, όσο μεγαλώνω «χωρίς να φταίω», που λέει και το τραγούδι, γίνομαι περισσότερο «φτανόκαρτος»!

Ε:Έχεις πονέσει στη ζωή σου;

Α:Πάρα πολύ! Αλλά ο πόνος είναι Άγιος! Μας απομακρύνει από την αλαζονεία και μας οδηγεί στην ταπείνωση!

Ε:Έχεις μετανιώσει για κάποια πράγματα στην προσωπική σου ζωή;

Α:Μετάνιωσα που υπήρξα  κομμουνιστής! Με την παρουσία μου στο συγκεκριμένο χώρο θεωρώ ότι συνέβαλα κι εγώ στο να φτάσει ο τόπος μας στο σημερινό χάλι που βρίσκεται. Ζητώ συγγνώμη από τους Έλληνες της Κύπρου. Σήμερα φυσικά δηλώνω Ελεύθερος Έλληνας, αφού έχω κατανοήσει ότι αυτό που έχει πραγματική σημασία, νόημα και ουσία και αξίζει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού, είναι η Ελλάδα και ο ελληνικός πολιτισμός. Αυτός μας δικαιώνει, αυτός μας καταξιώνει! Είμαστε Έλληνες και Χριστιανοί Ορθόδοξοι! Δε χρειάζεται να είμαστε ούτε αριστεροί, ούτε δεξιοί!

Έχω ήδη ανακοινώσει από το facebook, την ίδρυση κίνησης με την επωνυμία «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΛ.ΕΛ» με πρώτο στόχο την οικοδόμηση του Οικουμενικού Ελληνισμού, τη διατήρηση και μετάδοση του ελληνικού πνεύματος σε όλη την οικουμένη, σαν απάντηση στη μεθόδευση της παγκοσμιοποίησης από τους σκοτεινούς κύκλους της γης. Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Θα ακολουθήσει σύντομα δημοσιογραφική διάσκεψη!

Ε:Θυμώνεις;

Α:Πάρα πολύ έντονα!

Ε:Αυτός ο θυμός μένει ή φεύγει γρήγορα;

Α:Αν αφορά σε ανθρώπους και ανθρώπινες σχέσεις, φεύγει την ίδια στιγμή! Αν αφορά στην προδοσία και στο ξεπούλημα της πατρίδας μου, ο θυμός αυτός θα φύγει όταν απελευθερωθεί και η τελευταία δρασκελιά της Κερύνειας!

Ε:Είσαι ευαίσθητος;

Α:Απίστευτα ευαίσθητος!

Ε:Ποιο ρόλο παίζει η γυναίκα στη ζωή σου;

Α:Όλους!

Ε:Τι είναι για σένα το παιδί;

Α:Λάμψη ζωής. Ο νέος Θεός που γεννιέται!

Ε:Τι είναι για σένα η αγάπη;

Α:Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

Παύλος, προς Κορινθίοις!

Ο μη αγαπών ούκ έγνω τον Θεόν, ότι ο Θεός αγάπη εστίν!

Ιωάννης                                                                                

Ε:Τι είναι για σένα ο έρωτας;

Α:Πυρ ή φλόγα ή φωτιά, ΖΩΗ!

Ε:Αγάπησες στη ζωή σου;

Α:Εννοείται!!!!!

Ε:Είσαι αγχώδης;

Α:Καθόλου!

Ε:Αισιόδοξος ή απαισιόδοξος;

Α:Αισιόδοξος.

Ε:Ποιο ρόλο παίζει το χρήμα στη ζωή σου;

Α:Μηδενικό!!!!!

Ε:Ποιες είναι οι πιο ευχάριστές σου στιγμές;

Α:Όταν βλέπω χαμογελαστά ανθρώπινα πρόσωπα.

Ε:Τι είναι για σένα η φιλία;

Α:Θυσία.

Ε:Ποια η σχέση σου με τη δημοσιότητα και δη με τους δημοσιογράφους;

Α:Παρ’ όλο που οι πλείστοι των δημοσιογράφων είστε φίλοι μου, Στέλλα μου, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, η σχέση μου με τη δημοσιότητα είναι έως και εχθρική. Δεν την επιδιώκω και όπως γνωρίζεις δύσκολα δίνω συνεντεύξεις. Εσύ φυσικά έχεις το προνόμιο να μην μπορώ να σου αρνηθώ!

Συνέντευξη: Στέλλα Σουρμελή