Σχέση VS Ελεύθερο πουλί
Δεν είναι συνηθισμένο για μια γυναίκα να είναι “free” και να της αρέσει η μοναχικότητά της. Το ξέρω. Όμως παρατηρείστε τον εαυτό σας ή τις φιλενάδες γύρω σας και θα διαπιστώσετε ότι σε μία ή σε άλλη φάση ζωής, εκείνη η περίοδος που λέμε «θα μείνω μόνη μου και να πάνε να πνιγούν όλοι» έρχεται είτε επειδή έχουμε πληγωθεί, είτε επειδή το έχουμε πραγματική ανάγκη.
Έχουμε μείνει λοιπόν (ή θα μείνουμε) μόνες μας για ένα άλφα διάστημα και πάνω που έχουμε αρχίσει να διασκεδάζουμε την ξαφνική μας ελευθερία, να σου ο τύπος που περιμέναμε να έρθει, για να ξαναπιστέψουμε στις ανθρώπινες σχέσεις. Κι εκείνος δεν είναι διατεθειμένος να πάει με τους κανόνες μας. Θέλει σχέση και τη θέλει τώρα! Τι κάνουμε;
ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ
Αρχικά τοποθετούμε στη ζυγαριά της ψυχής μας τις δικές μας ανάγκες. Είμαστε ήρεμες ή ακόμα μετράμε απωθημένα που μας άφησε η προηγούμενη σχέση. Αν δεν είμαστε ήρεμες, καλύτερα να θεωρήσουμε ότι το timing δεν είναι σωστό και να τον αφήσουμε να δοκιμάσει την τύχη του αλλού (με πόνο ψυχής), καθώς πιθανώς να τα χαλάσουμε όλα αν μπούμε σε μια σχέση. Αν είμαστε σε «ζεν» ψυχική κατάσταση, τότε «βουρ στο ψητό», αλλά με μέτρο. Δε χρειάζεται να πέσουμε με τα μούτρα σε μία νέα σχέση, γιατί ακριβώς αυτό το μυστήριο και η χαλαρότητα που μας προσδίδει η «εργένικη» ζωή ήταν που τον τράβηξε αρχικά σ’ εμάς. Μικρά βηματάκια στη νέα σχέση, για να γίνει ένας μεγάλος έρωτας.
ΛΙΣΤΑ; CHECK √
Δε θα κουραστώ ποτέ να δίνω αυτή τη συμβουλή. Γράφουμε τα υπέρ και τα κατά της ζωής μας εντός και εκτός σχέσης. Όταν τα δούμε γραμμένα θα τα κατανοήσουμε καλύτερα, κάποια θα μας φανούν ανόητα και θα τα σβήσουμε, κάποια άκρως σημαντικά και θα βαρύνουν την απόφαση. Μπορεί για παράδειγμα, για κάποια από εμάς, να είναι άκρως σημαντικό ότι δεν έχει να συνυπολογίζει καμία γνώμη στις αποφάσεις της για τη ζωή της, για κάποια άλλη αυτό ακριβώς να είναι αρνητικό, αφού θέλει διακαώς την ασφάλεια μιας δεύτερης γνώμης στο περιβάλλον της. Μέσα από τη λίστα της θα το ξεκαθαρίσει και θα κινηθεί ανάλογα.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΥΡΙΕ, ΤΟ ΜΠΑΛΑΚΙ ΣΑΣ
Για σταθείτε βρε κορίτσια! Εντάξει είπαμε, μας αρέσει, τον επιθυμούμε, αλλά θέλουμε να κρατήσουμε και κάποια στοιχεία της «εργένικης» ζωής μας. Δε μας αρέσουν πια τα ρομαντικά σαββατόβραδα. Είπαμε να περνάμε χρόνο παρέα, αλλά τα Σάββατα θέλουμε μπαρότσαρκα με τις φίλες μας. Γιατί να αλλάξουμε λοιπόν εμείς τόσο πολύ την καθημερινότητά μας; Η απάντηση είναι πως δε χρειάζεται. Αφού ξέρουμε ότι τον θέλουμε, ξέρουμε ότι θέλουμε σιγά-σιγά να ξεκινήσουμε κάτι και να δούμε πώς θα εξελιχθεί, άρα του πετάμε πίσω το μπαλάκι της απόφασης, ξεκαθαρίζοντάς του τι κρατάμε και τι πετάμε από την «παλιά» ζωή μας. Τώρα η εξέλιξη είναι στο δικό του χέρι.
ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
Αν το ξεκαθάρισμα δεν είναι εύκολο, θα το κάνει ευκολότερο να σκεφτούμε αν αυτό που μας λείπει είναι η ασφάλεια κάποιου δίπλα μας για όσο καιρό μας δοθεί, για τα καλά και τα άσχημα, για να μας βοηθάει όταν χρειάζεται και να μας κάνει να γελάμε και να περνάμε όμορφα, χωρίς να το ζητήσουμε. Σκεφτόμαστε αν μας λείπει η αποκλειστικότητα που φέρνει μια σχέση, το δέσιμο με ένα μοναδικό και διαφορετικό άνθρωπο από εμάς, που θέλει να μας γνωρίσει πιο καλά. Τέλος σκεπτόμαστε αν βαρεθήκαμε όλα τα πρώτα ραντεβού που έπρεπε να βιώσουμε την περίοδο του ασύστολου φλερτ και της μοναχικότητας. Αν σε όλα αυτά η απάντηση είναι ναι, κλείνουμε τώρα την εφημερίδα, καλούμε το «κελεπούρι» στο τηλέφωνο και πάμε να γιορτάσουμε τη νέα μας σχέση!
Ή ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Αν όμως αυτό που δε μας λείπει είναι η αναφορά κινήσεων προς τον αγαπημένο μας, οι απαιτήσεις για αποκλειστικότητα που επιβάλλει μια σχέση, τα ταλαίπωρα νεύρα μας από τις προσδοκίες που (λανθασμένα) είχαμε από αυτόν και που απογοητεύτηκαν, οι ατέλειωτες ώρες συζητήσεων για το πού βαδίζει αυτή η σχέση, και η πίεση του κοινωνικού μας περίγυρου να σοβαρευτούμε και να νοικοκυρευτούμε, τότε συνεχίζουμε να διαβάζουμε αμέριμνες και αφήνουμε το «κελεπούρι» να πάρει το δρόμο του. Τον δικό μας θα τον βρούμε όταν είμαστε περισσότερο έτοιμες (κατ’ εμάς), περισσότερο «ώριμες» (κατ’ άλλους) ή στην τελική, πιο αποφασισμένες να το ζήσουμε!
Της Λίας Παπαϊωάννου
0 comments