«Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις»!

Πάμε με ένα μαγικό control με Fast forward 5 μέρες μετά. Παραδοχή και συγγνώμες και το μπαλάκι στα χέρια σου. Μπορείς να συγχωρήσεις την απιστία;


Το κακό έγινε! Για την ακρίβεια, το κακό γίνεται με τόσο μεγάλη συχνότητα που αναρωτιέμαι αν ο μόνος λόγος που ο Αδάμ δεν απάτησε την Εύα, ήταν γιατί δεν υπήρχαν άλλες γυναίκες σε ακτίνα σύμπαντος. Ακόμα όμως κι αν βρέθηκες μέσα σε 5 λεπτά με μία βαλίτσα στο χέρι και ως σήμερα δε θυμάσαι πως βρήκες το κουράγιο να μαζέψεις ρούχα και πράγματα μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, η καταιγίδα των σκέψεων και των διλημμάτων ήρθε αρκετά αργότερα από εκείνη τη στιγμή. Όταν κατέληξες στο ερώτημα: «Και τώρα τι κάνω;»


ΒΗΜΑ 1ο: ΞΕΣΠΑΣΕ!
Ξέσπασε τη στιγμή που πρέπει! Άστο να βγει από μέσα σου. Να βγει ο θυμός, ο πόνος, τα γιατί σου, όλα με μια ανάσα κι από την αρχή, να «ξεμπερδεύεις» μαζί τους όσο το δυνατόν νωρίτερα. Το να κρατήσεις μέσα σου τον πόνο, που προκαλεί αυτό το τεράστιο πλήγμα στην αυτοπεποίθησή σου, θα έχει και μεγάλο αντίκτυπο στην εικόνα που θα έχεις από δω και πέρα για τον εαυτό σου. Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να νιώσει θύμα, παρά στο αρχικό ξέσπασμα των συναισθημάτων σου, αν αυτό επιθυμείς. Μόλις τελειώσεις με τις φωνές και το αυτομαστίγωμα (που δε σου αξίζει, αλλά πραγματικά δεν έχω βρει ως τώρα άνθρωπο να μην υποκύψει σε αυτό), πάρε μια βαθιά ανάσα και ετοιμάσου να κάνεις τα υπόλοιπα βήματα.

ΒΗΜΑ 2ο: ΑΚΟΥ!
Άκουσε τι έχει να πει ο σύντροφός σου για το μοιραίο συμβάν. Ως γνωστόν, για να υπάρξει συγχώρεση, πρέπει να υπάρξει πρώτα μεταμέλεια. Πρέπει ο σύντροφός σου να έχει μετανιώσει για την πράξη του και να σου έχει ζητήσει ειλικρινά συγγνώμη. Αν δεν το έκανε, είναι γιατί δε δίνει στην πράξη της απιστίας τόσο μεγάλη βαρύτητα όσο εσύ, πράγμα που σημαίνει ότι ούτε στη στάση της εμπιστοσύνης θα δίνει τόσο μεγάλη αξία. Τότε αυτό που μετράς είναι το τι είδους σχέση χρειάζεσαι εσύ. Αν νιώθεις ότι έχεις την ψυχική δύναμη να συνεχίσεις να βρίσκεσαι στη σχέση σας, κάντο, απλά έχε υπόψη σου ότι δε θα είναι μια «αποκλειστική» σχέση, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά εκείνον. Για εσένα μην παίρνεις κι όρκο, μια απλή συζήτηση μαζί του θα σου δείξει πως η απιστία θα είναι αποκλειστικά δικό του «προνόμιο».

ΒΗΜΑ 3Ο: ΨΑΞΕ!
Η απιστία δεν είναι η αρχή, αλλά η εκδήλωση του όποιου προβλήματος. Κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να κάνει κάτι με κάποιον τρίτο, αν όλα στη σχέση του κυλούσαν καλά. Συζήτησε, όσο το δυνατόν πιο ήρεμα και χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς προς το σύντροφό σου, τι ήταν αυτό που τον έκανε να βάλει σε τόσο μεγάλο ρίσκο την μεταξύ σας σχέση. Αν θέλει να είναι μαζί σου, αν πραγματικά θεωρεί ότι η απιστία του ήταν μια πράξη που έκανε απερίσκεπτα, θα θελήσει να ανακαλύψει μαζί σου τι ήταν αυτό που τον έφερε σε ξένα σεντόνια. Μόλις το ανακαλύψετε, αρχίστε να δουλεύετε και οι δύο με ζήλο πάνω σε αυτό, για να το ξεπεράσετε.

ΒΗΜΑ 4Ο: ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ!
Προστάτεψε τον εαυτό σου από τη λαίλαπα της αμφιβολίας, της ζήλειας, των δεύτερων σκέψεων. Αν έχεις αποφασίσει να συγχωρήσεις πραγματικά το σύντροφό σου, τότε πρέπει να το κάνεις. Η «δεύτερη ευκαιρία» δεν είναι μια αφορμή για να κάνεις τη ζωή του άλλου κόλαση, προκαλώντας του ενοχές σε κάθε αψιμαχία σας. Εκτός από το ότι θα χάσεις τον εαυτό σου μέσα σε παιχνίδια ανταγωνισμού να τον πληγώσεις όσο σε πλήγωσε κι αυτός, μια τέτοιου τύπου συμπεριφορά θα του θυμίσει πόσο ανέμελες ήταν οι ώρες που φλέρταρε και απιστούσε με κάποια γυναίκα, που δεν του ζήταγε τίποτα παραπάνω. Προσπάθησε, λοιπόν, να αντισταθείς σε όλες τις αρνητικές συμπεριφορές που πασχίζουν να βγουν, ως μια κάποια εκδίκηση, στην επιφάνεια.

ΒΗΜΑ 5Ο: ΛΗΣΜΟΝΗΣΕ!
Κατά τη γνώμη μου κι αφού τα έχετε συζητήσει και αποφασίσει από κοινού να κάνετε μια προσπάθεια, ο καλύτερος τρόπος για να πετύχεις τη συγχώρεση μέσα σου και κι έξω σου, είναι να φερθείς λιγάκι σαν παιδί που του σπάει το αγαπημένο του παιχνίδι κάποιο άλλο παιδάκι στην παιδική χαρά. Θα κλάψει, θα το πει στη μαμά του, θα δείξει το άλλο παιδάκι κλαίγοντας, θα μουτρώσει και μετά με μαγική ταχύτητα θα το ξεχάσει και θα πάει ξανά στο άλλο παιδάκι να παίξουν με κάτι καινούργιο. Η συγχώρεση η αληθινή είναι, εκτιμώ, κάπως έτσι. Θα πονέσεις, θα κλάψεις, αλλά όταν αποφασίσεις να βρεθείς ξανά δίπλα στο σύντροφό σου, για να ξεκινήσετε ένα «νέο παιχνίδι» μαζί, οφείλεις να λησμονήσεις τον πόνο (όχι τα μαθήματα που πήρατε από αυτόν), προκειμένου να το απολαύσετε.



Της Λίας Παπαϊωάννου