Νίκησα τον καρκίνο του μαστού και έγινα μητέρα

Ο καρκίνος είναι κάτι που συνέβη σε μένα, αλλά δεν ορίζομαι από αυτό…

Ήμουν 25 ετών όταν, κατά λάθος, ανακάλυψα έναν όγκο στο δεξί μου στήθος. Ένιωσα κάτι - σαν μια πέτρα - στην κορυφή, στη δεξιά πλευρά. Ο φίλος μου ο Κώστας (τώρα σύζυγός μου) με παρότρυνε να πάω στο γιατρό, ο οποίος με έστειλε για μια μαστογραφία και υπέρηχο. Μου είπαν ότι μάλλον δεν ήταν τίποτα, καθώς μόλις το 6% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού εντοπίζεται σε γυναίκες κάτω των 40 ετών - περίπου 700 υποθέσεις ετησίως. Υπήρξε, όμως, κάποια ανησυχία, έτσι έκανα βιοψία το ίδιο απόγευμα.

Μετά τη βιοψία, ο γιατρός μου συνέχισε να πιστεύει πως δεν ήταν καρκίνος, αλλά ο όγκος τού φάνηκε κάπως περίεργος και θεώρησε σωστό να αφαιρεθεί. Ωστόσο, μετά τα αποτελέσματα της βιοψίας, αποδείχθηκε πως τα πράγματα θα χειροτέρευαν: Είχα, σε ηλικία 25 ετών, καρκίνο του μαστού. Ο γιατρός μίλησε στον Κώστα και εμένα για τη διαδικασία, αλλά τίποτα δε μου φαινόταν πραγματικό. Ακόμα δεν είχα συνειδητοποιήσει τίποτα, δεν είχα καν κλάψει...

Πήγαμε στο σπίτι των γονιών μου, όπου τελικά ξέσπασα σε δάκρυα. Η αδελφή της μαμάς μου πέθανε από καρκίνο στις ωοθήκες και ο παππούς μου, από την πλευρά της μαμά μου και πάλι, πέθανε από καρκίνο του προστάτη, αν και εγώ δεν είχα το κληρονομικό γονίδιο του καρκίνου.

Μου το είπαν την Τρίτη 31 Μαρτίου. Η επόμενη μέρα ήταν αργία, γι 'αυτό δεν μπορούσα να κλείσω κανένα ραντεβού. Απλά περπατούσα στην πόλη χωρίς σκοπό και όλα γύρω μου γύριζαν. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, όμως, είχα μια συνάντηση με ένα χειρουργό και την ομάδα του, για να συζητήσουμε θεραπείες.

Πρώτα οι εξετάσεις στόχευαν στο να δείξουν αν ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί και στους λεμφαδένες και στο αν θα έπρεπε να χειρουργηθώ. Ήξερα ότι η εγχείρηση, αν δεν είχε εξαπλωθεί , θα διαρκούσε μόλις μία ώρα. Σε αντίθετη περίπτωση, θα έπαιρνε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Ξύπνησα και είδα ότι μόνο μια ώρα είχε περάσει. Ανακουφίστηκα. Ο όγκος ήταν λιγότερο από 1 cm σε διάμετρο, οπότε ήμουν τυχερή που εντοπίστηκε νωρίς. Έκανα εξουθενωτική έρευνα για να καταλήξω  ποια θεραπεία και ποιος συνδυασμός θα μου έδινε το καλύτερο ποσοστό θνησιμότητας. Στατιστικά μιλώντας, η χημειοθεραπεία δε θα βελτίωνε τις πιθανότητές μου για επιβίωση και ήθελα κάποτε να μπορέσω να κάνω παιδιά.

Επέλεξα έξι εβδομάδων ακτινοβολίες με ορμονική θεραπεία.  Επειδή ο όγκος μου ήταν πολύ θετικός στα οιστρογόνα, χρησιμοποιήθηκε η θεραπεία με ορμόνη - ταμοξιφαίνη - για να εμποδίσει τα οιστρογόνα να φτάσουν στα κύτταρα και να αποτραπεί η δημιουργία πιθανών μελλοντικών όγκων. Έκανα, επίσης, ενέσεις στις ωοθήκες, που μείωναν τα επίπεδα των οιστρογόνων μου και με έθεταν σε προσωρινή εμμηνόπαυση.

Η ακτινοβολία με κατατρόπωσε. Εξωτερικά, όμως, έδειχνα σχεδόν το ίδιο. Κανείς δε θα μπορούσε να πει πως κάτι δεν πήγαινε καλά με μένα. Ναι, ήμουν εξαντλημένη, αλλά ακόμα έδειχνα φυσιολογική. Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, όταν περνάς μέσω μιας τέτοιας τρομακτικής διαδικασίας.

Η κοινότητα στο νοσοκομείο, που ήταν μαζί μου κατά τη διάρκεια της θεραπείας,  έκανε την όλη διαδικασία σχεδόν απολαυστική… Οι φίλοι και η οικογένειά μου έρχονταν πάντα μαζί μου στην κλινική.  Ήταν επίσης κατά τη διάρκεια της ακτινοβολίας που ο Κώστας μού έκανε πρόταση γάμου. Βγαίναμε μαζί 10 χρόνια, αλλά ήταν ο καρκίνος που τού έδωσε την ώθηση για να το επισημοποιήσει!

Μετά το πέρας της θεραπείας μου, επισκεφτήκαμε ένα γιατρό γονιμότητας, που πρότεινε να κάνουμε εξωσωματική γονιμοποίηση. Ευτυχώς, από τον πρώτο  γύρο έμεινα έγκυος και η ευτυχία μας ήταν διπλή, αφού περίμενα δίδυμα. Μία ολοκληρωμένη οικογένεια.

Έξι χρόνια μετά, είμαι εντελώς «καθαρή» και οι πιθανότητές μου για καρκίνο είναι πλέον στατιστικά οι ίδιες με οποιονδήποτε άλλον. Εξακολουθώ να έχω μια μαστογραφία, ένα υπερηχογράφημα και μια μαγνητική τομογραφία κάθε χρόνο, και κάθε έξι μήνες, πάω για ένα τυπικό check up και υπερηχογράφημα.

Ο καρκίνος του μαστού δε με άλλαξε. Φυσικά, εύχομαι να μην τον είχα περάσει ποτέ. Αλλά τώρα, έχω μιλήσει με άλλους ανθρώπους που περνούν παρόμοια εμπειρία και ελπίζω ότι θα βρουν την ιστορία μου καθησυχαστική. Δεν ορίζομαι από τον καρκίνο του μαστού: είναι κάτι που συνέβη σε μένα, αλλά δεν είμαι εγ