Μάνα (Του) είναι μόνο Μία!

Όταν ο σύντροφός σου αρχίζει να σε βλέπει περισσότερο σαν τη μαμά του και λιγότερο σαν γυναίκα, έχει έρθει η ώρα να σιγουρευτείς ότι έχει εμπεδώσει τη μεγάλη Αλήθεια του τίτλου.


Το καταλαβαίνεις με διάφορες ασήμαντες αφορμές, όπως λόγου χάρη όταν την 4η φορά που θα σε ρωτήσει «Ρε μωρό μου, πού είναι η μπλούζα μου η τάδε;» και εσύ απαντήσεις με ένα μείγμα νεύρων και ειρωνείας, «Εκεί που την παράτησες». Εκεί, σε εκείνο ακριβώς το λεπτό, ένα ξέφρενο flash back σε φέρνει προ της πραγματικότητας, αφού χρησιμοποίησες την απάντηση της μαμάς σου σε αντίστοιχες σπαστικές ερωτήσεις της εφηβείας σου.

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι άντρες της ζωής μας, κυρίως σε μία μακροχρόνια και σταθερή σχέση,  χρειάζονται μια «μαμαδίστικη» συμπεριφορά από μέρους μας, όπως όταν αρρωσταίνουν ή όταν έχουν πληγωθεί. Κι αυτό γιατί νοσταλγούν την άνευ όρων αποδοχή της μαμάς τους, την οποία μάλιστα ποτέ δεν προσπάθησαν να κερδίσουν. Την ίδια νοσταλγία που μπορεί να νιώθουμε κι εμείς, με τη διαφορά ότι στη συντριπτική μας πλειοψηφία, δεν πιστεύουμε ότι θα βιώσουμε το ίδιο είδος ανιδιοτελούς αγάπης στη σχέση μας.

Όμως, όταν η συμπεριφορά αυτή γίνεται καθημερινότητα, οι επιπτώσεις στην κοινή μας ζωή δε γίνεται να περάσουν απαρατήρητες. Πτώση της σεξουαλικής σας ζωής (η φλόγα του πάθους τρεμοσβήνει στην ατάκα του «Ωχού, πάλι μπάμιες θα φάμε;»), όταν βγαίνετε μαζί δεν έχετε τι να πείτε (αφού υπάρχει ένα νοερό χάσμα των γενεών εγκατεστημένο στη σχέση σας) και τέλος σταδιακά εκλείπει ο θαυμασμός από τη σχέση σας που έχει αρχίσει να γίνεται κουραστική (εσύ διάλεξες άντρα να ερωτευτείς, όχι παιδί να υιοθετήσεις). Και τώρα λοιπόν αυτό ήταν; Μη σε πιάνει πανικός, ναι μεν έχεις μετατραπεί ξαφνικά σε μαμά ενός «αιώνιου» εφήβου, αλλά με τις κατάλληλες χειρουργικής ακρίβειας μανούβρες μπορείς να το ανατρέψεις.



Βάλ’ τον στη σωστή του θέση στη Σχέση!

Η πρώτη κίνηση που μπορείς να κάνεις όταν καταλαβαίνεις ότι έχει αρχίσει να σε βλέπει σαν τη μαμά – φύλακα και μπαμπούλα του, είναι να του δείξεις ότι η σχέση σας απαιτεί τη συμμετοχή και των δύο σας. Πέτα του το μπαλάκι ακόμα και για τις πιο ασήμαντες αποφάσεις, όπως του τι θα φάτε σήμερα, άσ’ τον να καταλάβει ότι κι αυτός συμμετέχει στην κοινή σας ζωή στο σπίτι και δεν είναι απλά ένας φιλοξενούμενος. Πείσ’ τον ότι τα πράγματά του (ναι αυτά τα πεταμένα από δω κι από κει) είναι δική του υπόθεση και με το επιχείρημα της ιδιωτικότητας κάνε τον να νιώσει υπεύθυνος για το πού θα είναι οι δικοί του χώροι στο σπίτι και πως αυτός θα έχει μόνο πρόσβαση σε αυτούς (πχ. Το συρτάρι για τα έγγραφά του στη βιβλιοθήκη, ο χώρος του στην ντουλάπα σας κτλ.).


Πέτα τη «μαμά» από το παράθυρο!

Θα μπορούσες να πετάξεις την ταμπέλα της μαμάς και από το τρένο, σύμφωνα με την ομώνυμη ταινία, διοργανώνοντας μια μίνι ερωτική απόδραση για τους δυο σας, ωστόσο μικρά θα ήταν τα αποτελέσματα που θα χε κάτι τέτοιο στην καθημερινότητά σας. Άσε για λίγο στην άκρη το άγχος της δουλειάς, τη σκούπα και το φαράσι, εν ανάγκη σταμάτα και το πλυντήριο στη μέση, και ΒΡΕΣ το χρόνο που χρειάζεται στη δική σου καθημερινότητα, για να περιποιηθείς και να κακομάθεις τον εαυτό σου, να νιώσεις περισσότερη αυτοπεποίθηση για την εμφάνιση και την προσωπικότητά σου και εκείνος θα το πιάσει στον αέρα ότι είσαι πιο sexy από ποτέ. Αυτόματα θα του ενεργοποιηθεί το ένστικτο του κυνηγού και θα βάλει τον «έφηβο» στην άκρη, μέχρι να σε κατακτήσει ξανά. Δείξ’ του εσύ πρώτα απ’ όλα ότι παραμένεις η γυναίκα που κυνήγησε σαν να μην υπάρχει αύριο και εκείνος θα ανταποκριθεί στο κάλεσμά σου.


Βρίσκοντας & κάνοντας!

Επειδή πιθανώς εκείνος βρίσκει την κατάλληλη ανταπόκριση σε σένα, για να φέρεται σαν το «παιδάκι» του σπιτιού, οφείλεις να δουλέψεις με τον εαυτό σου, για να μειώσεις το πρόσφορο έδαφος που του παραχωρείς για την συμπεριφορά αυτή. Μήπως όταν σου μιλάει για μελλοντικά του σχέδια, του κόβεις τα φτερά και τον προσγειώνεις στην πραγματικότητα απότομα; Μήπως όταν θέλει να ρισκάρει, εσύ τον κρατάς πίσω για να τον προστατεύσεις; Σταμάτα το! Ξέρω ότι τον νοιάζεσαι και τον αγαπάς, αλλά πρέπει να καταλάβεις κι εσύ ότι η έννοια του συντρόφου περικλείει μέσα της τη συμπόρευση, τη συνεξέλιξη, τη συμπαράσταση. Βρες τον τρόπο να τον στηρίξεις, χωρίς να είσαι επικριτική, να τον βοηθάς χωρίς να του υπενθυμίζεις συνέχεια τους κινδύνους, να μοιράζεσαι την αγάπη του προς καθετί κι όχι να φοβάσαι για το μέλλον. Σίγουρα αν ξεπεράσεις το σκόπελο της δικής σου ανάγκης να φροντίζεις κάποιον τόσο πολύ, θα τα καταφέρεις. Άλλωστε το τέλος δεν έρχεται, αν δεν πεις πρώτα: «Πάρε μια ζακέτα μαζί σου παιδί μου, θα κρυώσεις»!



Της Λίας Παπαϊωάννου