Έγινε μητέρα, λίγο μετά το κώμα

Όπως αναφέρει η Daily Mail, η ζωή της Natalie Lander, 31 χρόνων, γύρισε ανάποδα τον Ιούλιο του 2011, όταν ενώ οδηγούσε ένα πρωί, πηγαίνοντας στη δουλειά της,  το αυτοκίνητό  ξέφυγε από τον έλεγχο και βρέθηκε σε ένα υγρό κάλυμμα φρεατίου. Μετά τη συντριβή, έμεινε μετά βίας ζωντανή, με την πλάτη της σπασμένη σε τέσσερα μέρη και το λαιμό της σε δύο. Οι φωνητικές χορδές της καταστράφηκαν και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. «Οι γιατροί μού είπαν να προετοιμαστώ για το χειρότερο», δήλωσε ο σύζυγός της, Μάρκους. Η Natalie ήταν ακόμα σε κώμα, όταν μια εξέταση έδειξε ότι ήταν τεσσάρων εβδομάδων έγκυος. Το ζευγάρι, από το Walsall του Ηνωμένου Βασίλειου, είχε ήδη ένα γιο και ήθελε περισσότερα παιδιά, αλλά επειδή Natalie υπέφερε από το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών,  πίστευαν ότι δεν ήταν σε θέση να κάνουν άλλα παιδιά. Όταν η Natalie ξύπνησε από το κώμα και άκουσε την είδηση, δήλωσε ότι ένιωσε «διχασμένη». Να χαρεί ή να τρομοκρατηθεί.  Οι γιατροί αμέσως συνέστησαν να τερματίσει την εγκυμοσύνη, αλλά το ζευγάρι αρνήθηκε. «Θέλαμε να αγωνιστούμε για το μωρό μας», είπε. Και έτσι άρχισε η μακρά και δύσκολη ανάκαμψή της. «Ήμουν παράλυτη στην  κάτω αριστερή πλευρά, μόλις και μετά βίας μπορούσα να μιλήσω  - τίποτα περισσότερο από έναν ψίθυρο -  λόγω των ζημιών που υπέστησαν οι φωνητικές χορδές μου και κανείς δεν μπορούσε να μου πει κατά πόσο θα ανακάμψει η κατάστασή μου», είπε. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, υποβλήθηκε σε τέσσερις μήνες εντατικής φυσιοθεραπείας, η οποία τη βοήθησε να μάθει πώς να περπατήσει και να μιλήσει ξανά. «Προσπαθούσα να συγκεντρωθώ για να γίνω καλύτερα, αλλά ήμουν τόσο ανήσυχη για το μωρό που μεγάλωνε μέσα μου», είπε. «Οι γιατροί μού έλεγαν ότι θα ήταν μια χαρά, αλλά εγώ δε  το πίστεψα μέχρι που τον κράτησα στην αγκαλιά μου. «Το Μάρτιο του 2012, είχα τελικά αυτή την ευκαιρία, όταν γέννησα ένα υγιέστατο αγοράκι, τον  Max. Από τότε, η Natalie συνεχίζει να βελτιώνεται και είναι πλέον σε θέση να επιστρέψει στη μερικής απασχόλησης εργασία της. Παρά το γεγονός ότι έχει ακόμα κάποια ακαμψία στην αριστερή πλευρά της, οι γιατροί λένε πως ο δρόμος της ανάκαμψης είναι ακόμα μακρύς μπροστά της. Αλλά δεν πειράζει. Τίποτα δεν έχει σημασία, όσο το να είναι σε θέση να φροντίζει για τα δύο αγόρια της. «Είμαι τόσο απίστευτα ευγνώμων για τους γιατρούς και τις νοσοκόμες που με βοήθησαν και  έσωσαν τη ζωή μου», είπε. «Δε θα μπορέσω ποτέ να τους ευχαριστήσω αρκετά, που μου χάρισαν την οικογένειά μου».