Στην Ευρώπη του 2013, οι γυναίκες δοκιμάζονται περισσότερο από τους άνδρες. Μπορεί να είναι «ίσοι» θεωρητικά, αλλά οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο και πλήττονται βαρύτερα από την περικοπή κοινωνικών παροχών. Η ισότητα που γιορτάσαμε στις 8 Μαρτίου, ίσως τελικά να μένει στα χαρτιά.

Ο Όργουελ έγραφε στη «Φάρμα των ζώων»: «Όλα τα ζώα είναι ίσα, όμως κάποια είναι πιο ίσα από τα άλλα». Η φράση αυτή μπορεί με τον καλύτερο τρόπο να περιγράψει τη θέση των γυναικών, όχι σε κάποια χώρα του αναπτυσσόμενου κόσμου, αλλά στην Ευρώπη των ίσων δυνατοτήτων και των ίσων ευκαιριών. Στην Ευρώπη του 2013, όπου θεωρητικά αλλά και νομικά, η ισότητα των γυναικών έχει καταγραφεί κι έχει καταχωρηθεί. Πρόκειται όμως για μια ισότητα που δείχνει να παραμένει στα χαρτιά.

Στον εργασιακό τομέα, η Ευρώπη εφαρμόζει μια ισότητα «δύο ταχυτήτων». Γίνεται αγώνας για την εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στα σύγχρονα κράτη, αλλά ταυτόχρονα το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλλων παραμένει και σε κάποιες χώρες ενισχύεται. Φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει για εξάλειψη του μισθολογικού χάσματος, αλλά δε δείχνει να έχει τα απαραίτητα εργαλεία για να το εξαλείψει. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat (2010), ο μέσος όρος του μισθολογικού χάσματος στην Ευρώπη διαμορφώνεται στο 16,4% (Κύπρος: 21%).

Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών της Ε.Ε., οι αιτίες του προβλήματος είναι πολλές. «Περιλαμβάνουν άμεσες και έμμεσες διακρίσεις, καθώς και κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες, όπως η υποτίμηση της εργασίας των γυναικών, καθώς και οι παραδόσεις και τα στερεότυπα που υπάρχουν, μεταξύ άλλων, στην επιλογή εκπαιδευτικής οδού», σημειώνει η έκθεση.

Ευρώπη: Γυναίκες σε «κρίση»
Η οικονομική κρίση που μαστίζει τα τελευταία χρόνια κυρίως τον ευρωπαϊκό Νότο έχει φέρει τις γυναίκες σε δυσχερή θέση, σημειώνει σε άλλη έκθεσή της η ίδια Επιτροπή. Γενικά οι γυναίκες εργάζονται σε θέσεις μερικής απασχόλησης πολύ περισσότερο από ότι οι άνδρες, σε ποσοστό 31,6%, έναντι 8,1%, ενώ ακόμα και για ισοδύναμες θέσεις, οι μισθοί τους είναι χαμηλότεροι από εκείνους των ανδρών συναδέλφων τους.

Επιπλέον, οι περικοπές στις κοινωνικές παροχές τις πλήττουν βαρύτερα, κυρίως επειδή εκείνες είναι που παραδοσιακά αναλαμβάνουν ρόλους στήριξης μέσα στην οικογένεια. Πολλές αναγκάζονται έτσι μέχρι και να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους, για να φροντίσουν για τα παιδιά και τους γονείς τους. Η εισηγήτρια της έκθεσης, Γαλλίδα ευρωβουλευτής του ΕΛΚ Elisabeth Morin-Chartier, προτείνει μέτρα για την ενίσχυση των γυναικών στην κρίση, αλλά σημειώνει πως για την κοινή γνώμη η ανεργία των ανδρών έχει προτεραιότητα, έναντι εκείνης των γυναικών στην Ευρώπη του σήμερα.

Τα «αγκάθια» της Κύπρου
Οι γυναίκες της Κύπρου πέρα από το εξαιρετικά προβληματικό εργασιακό περιβάλλον ανισοτήτων (υψηλό μισθολογικό χάσμα, χαμηλή συμμετοχή τους σε διοικητικές θέσεις κ.ά.), έχουν και μια σειρά άλλων προκλήσεων να αντιμετωπίσουν. Προκλήσεις που σε άλλες χώρες έχουν αμβλυνθεί.

Πολιτική: Ελάχιστες γυναίκες στα κοινά
Η συμμετοχή των γυναικών στα κοινά είναι μία από αυτές τις προκλήσεις, καθώς ο δρόμος για την άσκηση της πολιτικής στη χώρα μοιάζει να κλείνει για τις γυναίκες. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, μόλις 6 γυναίκες εκλέχθηκαν, ενώ στις δημοτικές εκλογές καμία γυναίκα δεν μπόρεσε να εκλεγεί δήμαρχος. Σε ό,τι αφορά στις προεδρικές εκλογές μέχρι τώρα καμία γυναίκα υποψήφιος δεν έχει «απειλήσει» την παραδοσιακά ανδροκρατούμενη θέση του προέδρου.

Σεξισμός: Έντονο φαινόμενο από τα σχολεία
Ο σεξισμός στην κυπριακή κοινωνία είναι διάχυτος και εμπειρικά όλες μας έχουμε βιώσει μία λιγότερο ή περισσότερο άβολη έκφανσή του. Σύμφωνα με διεθνή έρευνα, που δημοσιοποιήθηκε το 2011 από το Μεσογειακό Ινστιτούτο Ερευνών Κοινωνικού Φύλλου, ο σεξισμός, όπως και ο ρατσισμός στην Κύπρο, είναι παρόντες ήδη από το σχολείο. Οι ερευνητές τότε είχαν υποστηρίξει την ανάγκη παρεμβάσεων στο σχολικό περιβάλλον, όπως η κατανομή του σχολικού χρόνου για εξήγηση εννοιών όπως ο σεξισμός, η διάκριση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και η παροχή πληροφοριών και η σωστή καθοδήγηση για κατάργηση των διακρίσεων και των προκαταλήψεων.

Ενδοοικογενειακή βία: Οι γυναίκες δε μιλούν
Η πρώτη Παγκύπρια έρευνα, από τη Συμβουλευτική Επιτροπή για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια, προκάλεσε σοκ στην κοινωνία. Οι γυναίκες της Κύπρου έχουν ακόμα και σήμερα να αντιμετωπίσουν σε μεγάλο ποσοστό την ενδοοικογενειακή βία και μάλιστα προτιμούν να μην την καταγγέλλουν, αποδεχόμενες τον «κοινωνικό σεξισμό» που θέλει τις γυναίκες να υπομένουν τις «ιδιοτροπίες» του συζύγου τους.

Το 28% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα είχαν κακοποιηθεί. Από αυτές τις γυναίκες οι μισές σχεδόν δεν είχαν συμπαράσταση από πουθενά, ενώ μόλις το 2% κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία. Αυτό το υπόλοιπο 98% των κακοποιημένων γυναικών αποδεικνύει το αυτονόητο για την κυπριακή κοινωνία. Η ισότητα δεν είναι μόνο θέμα νομοθετικού περιεχομένου, αφορά την αλλαγή της νοοτροπίας μας. Θα τα καταφέρουμε;

Ο κυπριακός λαός εξέλεξε την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2013 το Νίκο Αναστασιάδη ως τον έβδομο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναλαμβάνει τα ηνία του κυπριακού κράτους στην κρισιμότερη καμπή της σύγχρονης ιστορίας του τόπου και την πλέον οδυνηρή από το 1974.

Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στο Πέρα Πεδί Λεμεσού το 1946. Σημαντικό ρόλο στη ζωή του είχαν και οι δύο γονείς του, αλλά ιδιαίτερη ήταν η παρουσία του πατέρα του. Έχει ένα δίδυμο αδερφό και μία αδερφή.
Σύντροφος της ζωής του από το 1971 η Άντρη Μουστακούδη. Μία καταπληκτική γυναίκα με έντονη προσωπικότητα που δικαιολογεί απόλυτα όσους υποστηρίζουν ότι πίσω από ένα πετυχημένο άνδρα κρύβεται μία σπουδαία γυναίκα. Και όπως λέει και ο ίδιος, οφείλει πολλά σε αυτή τη γυναίκα που τον στήριξε και μεγάλωσε τις δύο τους κόρες την Έλσα και την Ινώ με αρχές και αξίες… Τίποτα όμως και κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τα τέσσερα εγγονάκια του, τον Άντυ, τη Νίκολα, το Γιώργο και το Νίκο…

Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό Δίκαιο στο University of London. Ασκεί το δικηγορικό επάγγελμα από το 1972.

Στα φοιτητικά του χρόνια υπήρξε ενεργό στέλεχος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου του Γεώργιου Παπανδρέου στην Αθήνα.
Με το πέρας των σπουδών του υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά, αρχικά στο ΚΕΝ Λάρνακας και ακολούθως στην 4η Ανωτέρα Πεζικού.
Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι Ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού, την οποία και υπηρέτησε από τις θέσεις του Επαρχιακού Γραμματέα, Αντιπρόεδρου και Προέδρου.

Μετά από την επιτυχημένη του θητεία στη ΝΕΔΗΣΥ, αναλαμβάνει δράση πλάι στον ιστορικό ηγέτη Γλαύκο Κληρίδη, από τις θέσεις του Α’ Αντιπροέδρου και αργότερα Αναπληρωτή Προέδρου μέχρι το 1997 και είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου από το 1995.

Ο Νίκος Αναστασιάδης εκλέγεται πανηγυρικά στην Προεδρία του Δημοκρατικού Συναγερμού το 1997, θέση που σταθερά του εμπιστεύονται τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος με συνεχείς επανεκλογές το 1999, το 2003, το 2007 και το 2012.

Ταυτόχρονα ο Νίκος Αναστασιάδης εκλέγεται Βουλευτής από το 1981 μέχρι σήμερα. Κατά τη μακρόχρονη του θητεία υπηρέτησε το Κοινοβούλιο ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών, Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας , Πρόεδρος της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών μέχρι και το 2006, αλλά και ως Αντιπρόεδρος και μέλος πολλών άλλων Επιτροπών. Εκλέγηκε επίσης Αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την πενταετία 1996-2001, και υπηρέτησε ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ.

Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι γεννημένος ηγέτης. Στο χαρακτήρα του συνοψίζονται τα πιο αντίθετα και τα πιο ακραία στοιχεία, σκληρός, πεισματάρης, ειλικρινής, ξέρει να αυτοσαρκάζεται και είναι δεινός ομιλητής. Στις ομιλίες του σπάνια έχει μπροστά του γραπτό κείμενο και αν έχει, δύσκολα παραμένει σε αυτό. Στοιχείο που δεικνύει ότι είναι άνθρωπος που δύσκολα μπαίνει σε καλούπια. Κρυφό του χαρτί είναι το χιούμορ του…

Στην πολιτική του πορεία ο Νίκος Αναστασιάδης συμμετέχει ενεργά στη διεθνή πολιτική σκηνή. Από τη θέση του ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών, ως Αρχηγός της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών αλλά και ως Αρχηγός της Κυπριακής Αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση (IPU), εκπροσωπεί το Κυπριακό Κοινοβούλιο από το 1991 και λαμβάνει μέρος σε σωρεία διεθνών αποστολών, εξειδικευμένων συνεδρίων και επισκέψεων.

Από την εκλογή του στην προεδρία του Δημοκρατικού Συναγερμού, συμμετέχει σε όλες τις Συνόδους Κορυφής και Συνέδρια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), εκπροσωπεί τον ΔΗΣΥ στην European Democrat Union (EDU) αλλά και ενεργά συμμετέχει σε όλα τα Συνέδρια της International Democrat Union(IDU).

Η ανελλιπής παρουσία του και οι παρεμβάσεις του στις Συνόδους Κορυφής και στα Συνέδρια έχουν ενισχύσει τις θέσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού στις εν λόγω πολιτικές ομάδες ενώ μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις που έχει αναπτύξει, έχει συμβάλει έτσι ώστε οι πολιτικές θέσεις των ομάδων αυτών να ταυτιστούν πλήρως με τις θέσεις της Ελληνοκυπριακής πλευράς στο Εθνικό μας θέμα.

Τα δύσκολα όμως τώρα αρχίζουν για τον Νίκο Αναστασιάδη. Η καρέκλα στο προεδρικό μέγαρο είναι καυτή και το βάρος που καλείται να σηκώσει, τεράστιο. Ο κυπριακός λαός εναποθέτει τις ελπίδες του για ένα καλύτερο αύριο στους ώμους του Νίκου Αναστασιάδη, του νέου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

της Στέλλας Σουρμελή

Τα τοσκανικά σπίτια ήταν λουσμένα στο φως. Ήταν δεμένα με τη γη και τα υλικά της, ήταν συνώνυμα με την κλασσική απλότητα και την πατίνα του χρόνου. Ας φέρουμε την κομψότητά τους στο σπίτι μας!

Παλιά, άλλα όχι παλιομοδίτικα, ηλιόλουστα και γήινα. Αυτά είναι τα τρία κύρια χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κανείς στο μυαλό του για τα σπίτια σε στυλ Τοσκάνης, αν θέλει να εφαρμόσει τις αρχές αυτού του στυλ στο χώρο του. Ο χρόνος παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτό το στυλ διακόσμησης κι ακόμα κι αν δεν μπορούμε να τον κάνουμε να περάσει φυσικά στα σπίτια μας, ώστε να μοιάζουν χτισμένα σε περασμένες εποχές, μπορούμε να δημιουργήσουμε την ψευδαίσθηση της πατίνας του χρόνου σε αυτά.

Μια ψευδοροφή από ξύλο με χοντρά δοκάρια να διατρέχουν το ταβάνι μας, είναι ένας τρόπος να κάνουμε ένα σαλόνι να μοιάζει βγαλμένο από την Τοσκάνη. Μια ταπετσαρία ή μια τεχνοτροπία βαφής που δημιουργεί την υφή και τις αποχρώσεις του παλαιωμένου γύψου. Επιπλέον μπορούμε να μεταφέρουμε στο πάτωμα την αίσθηση της παλιάς Τοσκάνης, χρησιμοποιώντας είτε πλακάκια στο χρώμα της τερακότα, είτε επενδύοντας το πάτωμα με μωσαϊκό ή ξύλο. Τα παραδοσιακά βαριά χαλιά μπορούν να συμπληρώσουν την εικόνα του σπιτιού της Τοσκάνης στην ιταλική ύπαιθρο, που προσπαθούμε να μεταφέρουμε στο χώρο μας.

Η τέχνη που είναι εμπνευσμένη από την ύπαιθρο ταιριάζει μοναδικά με το χώρο, γιατί τον κάνει ακόμα και μέσα στη μεγαλούπολη να συνδέεται με τη φύση, μέσα από ένα πράσινο τοπίο σε καμβά. Τα έπιπλα είναι απλά, ενώ δε λείπουν οι μεταλλικές, μπρονζέ κατά κύριο λόγο λεπτομέρειες στο χώρο (π.χ. ένας μεταλλικός πολυέλαιος). Το ξύλο πάντως είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής σε ένα σπίτι με διακόσμηση εμπνευσμένη από την Τοσκάνη. Ένα μεγάλο, ξύλινο τραπέζι στην τραπεζαρία ή την κουζίνα θεωρείται αναγκαίο, για να μεταφέρει στο χώρο την κουλτούρα των μεγάλων οικογενειακών δείπνων και του ιταλικού ταπεραμέντου στο χώρο.

Ήξερες ότι: Η Τοσκάνη θεωρείται η γενέτειρα της Ιταλικής Αναγέννησης. Εκεί γεννήθηκαν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος, αλλά και ο Δάντης!

Φτιάξτε μόνοι σας: Ξύλινο ράφι κρασιού
Τι θα χρειαστούμε
•    Μια παλέτα
•    Ξυλόβιδες
•    Γυαλόχαρτο
•    Σκουρόχρωμο βερνίκι

Πώς το κάνουμε
Πάρτε το κάτω μέρος της παλέτας και κόψτε κατά μήκος των τριών δοκών της. Προσθέστε ένα σανίδι από την υπόλοιπη παλέτα στο κάτω και ένα στο πίσω μέρος του ραφιού. Βάλτε ξυλόβιδες σε κάθε σύνδεση, για να τη στερεώσετε. Τρίψτε το ξύλο με το γυαλόχαρτο και βάψτε το με κάποιο σκούρο βερνίκι, για να προστατεύσετε το υλικό. Κρεμάστε το στον τοίχο με βίδες και φορτώστε το κρασιά, κατά προτίμηση από αμπελώνες της Τοσκάνης!

Γνωρίζουμε την Τοσκάνη
Για να αποδώσουμε με καλύτερο τρόπο το στυλ διακόσμησης που πηγάζει από αυτήν, είναι καλό να ρίξουμε μια ματιά στην εκθαμβωτική αυτή περιοχή της Ιταλίας. Είναι μια περιοχή από την οποία δε θα μπορούσε να λείπει η λεπτότητα και η κομψότητα, αφού η πρωτεύουσά της, η Φλωρεντία, είναι το διαμάντι της Ιταλικής Αναγέννησης και της τέχνης.

Στην καρδιά της Τοσκάνης βρίσκεται το άρρηκτα συνδεδεμένο με το ύφος της διακόσμησης Tuscany Stye, στοιχείο της Ιταλικής Υπαίθρου. Οι αμπελώνες και το άπλετο φως της Μεσογείου ποτίζουν την Τοσκάνη με αρώματα και χρώματα γήινα.

Αυτή ακριβώς είναι η αντίθεση που χαρακτηρίζει την Τοσκάνη. Από τη μια, είναι ο τόπος των πόλεων της ύψιστης τέχνης (Φλωρεντία, Σιένα, Πίζα), από την άλλη είναι το λίκνο του μεσογειακού φυσικού τοπίου και της δύναμης της γης. Αντίθεση, δηλαδή, στα μάτια του ανυποψίαστου, γιατί στην πραγματικότητα η Τοσκάνη απλά συνδυάζει τέλεια την ικανοποίηση του πνευματικού και του υλικού επιπέδου του ανθρώπου, καλώντας τον σε ένα ταξίδι αισθήσεων χωρίς προηγούμενο.

Μη μας πιάνει πανικός! Σε όλες μπορεί να συμβεί. Μια μέρα ξυπνάμε και θέλουμε πίσω τον πρώην μας. Υπάρχει όμως τρόπος να τον ξανακερδίσουμε ή απλά αυτομαστιγωνόμαστε;

Λοιπόν, με τον, ας τον πούμε, Τάκη χωρίσατε πριν λίγο καιρό, μετά από μια φάση απίστευτης χαλαρότητας και χλιαρότητας, τολμώ να πω, στη σχέση σας. Κι εκεί που τις πρώτες μέρες ένιωθες μια ανακούφιση άνευ προηγούμενου, που έλεγες στις φίλες σου ότι «καλύτερα έτσι» και «πάμε γι’ άλλα» και τα λοιπά γνωστά αποφθέγματα των χωρισμών, σε χτύπησε η αλήθεια κατακούτελα!
Τον θέλεις πίσω!

Οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η παραπάνω σκηνή έχει παίξει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή όλων μας. Κι είναι μια σκηνή που συνοδεύεται από πολύ πόνο, πολύ κλάμα και πολύ πρήξιμο στις φίλες μας. Συνήθως, όμως, στη συνέχεια της παραπάνω σκηνής

κάναμε αρκετά λάθος και ελάχιστα σωστά βήματα, που αντί να μας φέρουν κοντά με τον κάθε Τάκη, που θέλαμε να ξανακερδίσουμε, μας έστειλαν έτη φωτός μακριά του. Ας συγκεντρωθούμε λοιπόν, ώστε αυτή τη φορά να κάνουμε μόνο τα σωστά βήματα. Μπορεί η πολυπόθητη επανασύνδεση να μην είναι στο δικό μας χέρι, αφού τα συναισθήματα του πρώην μας μπορεί να μην είναι ίδια με τα δικά μας, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε να λέμε πως το προσπαθήσαμε σωστά!

Βουτιά προς τα μέσα
Προτού αποφασίσουμε να κάνουμε το οποιοδήποτε βήμα προς την επανασύνδεση, οφείλουμε να περάσουμε τη φάση της ενδοσκόπησης και της αυτογνωσίας. Τι μας έφερε στο στάδιο του χωρισμού; Ποια ήταν τα δικά μας λάθη; Πώς είμαστε σίγουρες πως δε θα τα ξανακάνουμε; Και το κυριότερο, γιατί τον θέλουμε πίσω; Μόλις καταφέρουμε να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα με πάσα ειλικρίνεια, είμαστε έτοιμες για το επόμενο βήμα.

Θαλπωρή; Κομμένη!
Ο πρόσφατος χωρισμός μας μάς άφησε με το κινητό στο χέρι να περιμένουμε ένα τηλεφώνημά του που μας ρωτά πώς είμαστε και πώς ήταν η μέρα μας. Που μας αναλύει πώς ήταν η δική του και μας μιλά για τα όποια προβλήματά του. Λοιπόν αυτή η επικοινωνία πρέπει να κοπεί. Είναι απλά ένα κατάλοιπο της θαλπωρής και της γαλήνης που η σχέση μας πρόσφερε και στους δύο και αποτελεί τροχοπέδη στην όποια προσπάθειά μας να τον κερδίσουμε πίσω. Σκεφτείτε το λίγο, αν έχει την αγάπη μας και το ενδιαφέρον μας ακόμα και όντας ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, πώς μπορεί να συνειδητοποιήσει πως η σχέση μας του λείπει; Η απόσταση και η απουσία είναι κάτι που θα κάνει καλό και στους δύο, αφού θα μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε τη συνέπεια της απόφασής μας να χωρίσουμε. Κι αυτή δεν είναι άλλη από το να ζούμε χωρίς τον άλλο. Δεν μπορούμε να ανατρέψουμε μια απόφαση, χωρίς να συνειδητοποιήσουμε τις συνέπειες της, έτσι δεν είναι;

Παρακάλια; No way!
Βαθιά μέσα μας θέλουμε να συρθούμε στα πόδια του και να του πούμε την αλήστου μνήμης ατάκα από τα Κόκκινα Φανάρια: «Ντορή, μη φύγεις, θα φαρμακωθώ». Βαθιά μέσα μας, όμως, ξέρουμε, επίσης, πως κάτι τέτοιο θα είναι μοιραίο λάθος. Καταρχήν γιατί προσβάλει την αξιοπρέπειά μας. Αλλά ακόμα κι αν ανήκουμε στην κατηγορία των γυναικών που θεωρούν πως στον έρωτα δε χωρά αξιοπρέπεια, το να παρακαλέσουμε κάποιον να είναι μαζί μας είναι το χείριστο λάθος και για έναν ακόμα λόγο. Χάνει το ενδιαφέρον του!

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο άνδρας «πάσχει» από το σύνδρομο του κυνηγού. Αν ένα τρισχαριτωμένο λαγουδάκι έμπαινε στο πιάτο του κυνηγού του, νομίζετε ότι ο τελευταίος θα ενδιαφερόταν να το κυνηγήσει; Ο σεβασμός στην απόφαση του χωρισμού και ο συμβιβασμός με αυτόν (έστω και φαινομενικά) είναι ο καλύτερος τρόπος να δείξουμε στον πρώην μας ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτόν, όπως άλλωστε ζούσαμε και πριν τον γνωρίσουμε. Όχι μόνο είναι μια αλήθεια που θα μας κάνει καλό να τη συνειδητοποιήσουμε, αλλά του εξάπτει το ενδιαφέρον να μας κατακτήσει εκείνος από την αρχή!

Ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας
Όσο είμαστε απορροφημένες στη σχέση μας, πιθανώς ξεχάσαμε τα κομμάτια του εαυτού μας που μας γέμιζαν ενδιαφέρον και όρεξη για δημιουργία και ζωή. Ας ξαναβρούμε λοιπόν τα δικά μας ενδιαφέροντα, τις δικές μας αποκλειστικές γνωριμίες και χαρές κι ας επικεντρωθούμε στο να αντλήσουμε από αυτές όλα όσα μας γέμιζαν, πριν τον γνωρίσουμε. Όχι μόνο η ανανέωσή μας θα τον κάνει να αναρωτηθεί τι κάνουμε και περνάμε τόσο καλά (οπότε και αμέσως θα ξαναμπεί σε mode κατακτητή), αλλά θα μας βοηθήσει να βρούμε την ισορροπία που λείπει τον τελευταίο καιρό από τη ζωή μας.

Μάλιστα είναι πολύ πιθανόν, «επιστρέφοντας» στον εαυτό μας, να συνειδητοποιήσουμε ότι το παρελθόν δε μας καλύπτει πια, άρα ούτε και εκείνος. Κι έτσι προτού καν ξαναγυρίσει… να τον ξεπεράσουμε!

Ο Όσκαρ Πιστόριους, ο μοναδικός μέχρι σήμερα αθλητής με αναπηρία που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες και έτρεξε δίπλα σε αρτιμελή άτομα,  έγινε πρότυπο κουράγιου, δύναμης και θέλησης για όλους μας. Μέχρι τη στιγμή που κατηγορήθηκε για φόνο…

Ίσως η ιστορία να μετονομάσει τον Όσκαρ Πιστόριους σε Όσκαρ Νοτόριους (σ.σ. notorious = διαβόητος), αφού δεν είναι λίγοι οι δημοσιογράφοι που κατέφυγαν σε αυτό το λογοπαίγνιο, για να μιλήσουν για την υπόθεση που στοιχειώνει τη Νότιο Αφρική, από τη στιγμή που ο διάσημος αθλητής τράβηξε τη σκανδάλη και έριξε νεκρή στο έδαφος τη σύντροφό του.  Η πορεία του μέχρι σήμερα δεν προδιέθετε κανέναν για αυτό το σοκ. Ίσως μόνο τις Αστυνομικές Αρχές της περιοχής του, που αναφέρουν ότι πολλές φορές είχαν κληθεί για έντονους ενδοοικογενειακούς καυγάδες στο σπίτι του Πιστόριους.

Η πορεία προς τη δόξα
Ο Όσκαρ Πιστόριους γεννήθηκε το 1986 στη Νότιο Αφρική και ήταν ένα ξεχωριστό παιδί. Από τη στιγμή που ήρθε στον κόσμο ήταν καταδικασμένος να αποχαιρετήσει τα πόδια του, αφού γεννήθηκε με απουσία περόνης και στα δύο του κάτω άκρα. Ήταν 11 μηνών, όταν τα πόδια του λίγο κάτω από τα γόνατα ακρωτηριάστηκαν. Έμαθε να περπατά με τεχνητά μέλη και από πολύ νωρίς έδειξε την κλίση του στον αθλητισμό, ακόμα κι αν η ζωή και η μοίρα τού είχαν στερήσει τα φυσικά του κάτω άκρα. Στην ηλικία των 11 ετών, ο Όσκαρ Πιστόριους έπαιζε ράγκμπι, πόλο και τένις. Κι ίσως να μην είχε καν σκεφτεί να τρέξει επαγγελματικά, αν στα 18 του δεν είχε τραυματιστεί στο γόνατο. Η καριέρα του στο ράγκμπι τελείωσε άδοξα, για να αφήσει χώρο στη δόξα να έρθει να τον βρει στο στίβο.

Άρχισε να αποδεικνύει τις ικανότητές του από τους Παραολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα το 2004. Οι αθλητικογράφοι τον φώναζαν «Blade Runner». Αν και διαγωνιζόταν σε αθλήματα για ΑμεΑ με ένα φυσικό κι ένα τεχνητό μέλος, κατάφερνε να διακρίνεται και να θέτει μάλιστα νέα παγκόσμια ρεκόρ. Από το 2007 και μετά έγινε κυρίαρχος σε κάθε άθλημα στο οποίο διαγωνιζόταν. Όμως οι φιλοδοξίες του δε σταματούσαν εκεί. Είχε ανάγκη να τρέξει σε αγώνες με αρτιμελής αθλητές. Άλλωστε για εκείνον, τα τεχνητά μέλη ήταν τα μόνα πόδια που γνώρισε στη ζωή του. Δεν αισθανόταν λιγότερο αρτιμελής από τους υπόλοιπους.

Μετά από δικαστικές διαμάχες σχετικά με τα ειδικά σχεδιασμένα για τρέξιμο μέλη του και το πώς αυτά θα αποτελούσαν αθέμιτο ανταγωνισμό για τους αρτιμελής αθλητές, ο Πιστόριους δικαιώνεται. Το 2012, ο πρώτος μη αρτιμελής αθλητής, που συμμετέχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες, γίνεται η πραγματικότητα που συγκινεί αθλητές και κοινό στο Λονδίνο. Δεν κατάφερε να πάρει μετάλλιο, αλλά κατάφερε να εντυπωθεί στη μνήμη όλων μας, ενώ έγινε εθνικό σύμβολο στην πατρίδα του, τη Νότιο Αφρική.

Ματωμένος Βαλεντίνος
Το σκοτεινό παρελθόν πίσω από τον αθλητή άρχισε να αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια μας από την ώρα που ξημερώματα της ημέρας των Ερωτευμένων, η 30χρονη σύντροφος του Πιστόριους, το μοντέλο Ρίβα Στέενκαμπ, βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά τους από τέσσερις πυροβολισμούς.

Οι αστυνομικές πηγές μιλούν για ένα ιστορικό έντονων καυγάδων στο υπερπολυτελές σπίτι του Πιστόριους. Οι πηγές που βρίσκονται κοντά στον Πιστόριους υποστηρίζουν ότι ο αθλητής πέρασε τη σύντροφό του για επίδοξο ληστή και γι’ αυτό την πυροβόλησε. Ωστόσο οι γείτονες μαρτυρούν πως άκουσαν κραυγές και ουρλιαχτά, πριν τους μοιραίους πυροβολισμούς.
Άλλωστε, το 2009 ο Όσκαρ Πιστόριους είχε συλληφθεί για τον τραυματισμό της τότε κοπέλας του, με μια ξύλινη ράβδο στο πόδι. Η αστυνομία τότε τον είχε αφήσει ελεύθερο με προειδοποίηση, ενώ ο ίδιος είχε παραδεχτεί πως είχε πιει αρκετά.

Η κοινή γνώμη της Νοτίου Αφρικής, όσο εξελίσσεται η υπόθεση, είναι συγκλονισμένη. Ταυτόχρονα είναι προβληματισμένη σχετικά με το ζήτημα της οπλοκατοχής, καθώς στο διεθνή τύπο γίνονται αναφορές στην υπερβολική αγάπη του Πιστόριους για τα όπλα. 12 όπλα ανά 100 κατοίκους είναι τα στατιστικά της οπλοκατοχής στη χώρα. Μετά τις ΗΠΑ, ίσως και η Νότια Αφρική χρειαστεί ,λόγω του αντίκτυπου της υπόθεσης, να αναθεωρήσει τους κανόνες της για το ζήτημα.

Μπορεί η εξυπνάδα να είναι ένα προσόν που εκτιμάται ιδιαίτερα σε ένα παιδί, όμως η δημιουργική σκέψη είναι ένα πολύτιμο εφόδιο, που δίνει την ευκαιρία στο παιδικό μυαλό να πετάξει πέρα από κανόνες και σύνορα, να γεννήσει ιδέες και ανατρεπτικές λύσεις και να ανοίξει το δρόμο για ένα καλύτερο αύριο.

Δεν έχει νόημα να το αρνηθούμε! Όλοι οι γονείς, κρυφά μέσα μας, νιώθουμε απίστευτη περηφάνια κάθε φορά που η δασκάλα ή ο δάσκαλος του παιδιού μάς διαβεβαιώνει ότι οι επιδόσεις του στα μαθήματα είναι εξαιρετικές.
Μην μπερδεύεστε με το ταλέντο, ούτε με τους καλούς βαθμούς και την καλή σχολική επίδοση, γιατί η δημιουργική σκέψη είναι κάτι που έχουν όλα τα παιδιά.

Τα χαρακτηριστικά του δημιουργικού παιδιού:
•    Εκφράζει ευαισθησία για ό, τι συμβαίνει γύρω του.

Έχει δηλαδή τις κεραίες του συνεχώς τεντωμένες, δείχνοντας διαπεραστική ευαισθησία και αναγνωρίζοντας επιπτώσεις ακόμα και για θέματα φαινομενικά συνηθισμένα.
•    Δείχνει ενθουσιασμό για κάποιες δραστηριότητες.

Το παιδί είναι παρορμητικό και γεμάτο ζωντάνια. Ακόμα και όταν μεγαλώνει, εξακολουθεί να έχει διάθεση για παιχνίδι και διακρίνεται από έντονο ενθουσιασμό. Η αυτοκριτική δεν παρεμποδίζει τη δημιουργικότητά του και την προσπάθεια να κάνει πράξη τις ιδέες του.

•    Αντιμετωπίζει με αδιαφορία τα στερεότυπα.

Εκφράζει συχνά δυσαρέσκεια για τις έτοιμες λύσεις και επιδιώκει να εξετάσει κάθε πρόβλημα από πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες. Τολμά να είναι διαφορετικό από τους άλλους, αφού δεν το ενδιαφέρει τόσο να εισπράξει τον έπαινο, όσο να δοκιμάσει κάτι που ευχαριστεί το ίδιο.
•    Διακρίνεται από πνευματική ευλυγισία.

Έχει την τάση να μεταπηδά από τον έναν τρόπο προσέγγισης στον άλλο, εφαρμόζοντας τη γνώση που κατακτά από τον έναν τομέα σε κάποιον άλλο, παρατηρώντας νέες σχέσεις και νέες χρήσεις στον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος γύρω του.
•    Έχει συνήθως αισιόδοξη διάθεση.

Το δημιουργικό παιδί σπάνια εγκαταλείπει την προσπάθεια. Συνήθως σκέφτεται το πώς μπορεί να γίνει κάτι κι όχι το αν μπορεί να γίνει.


Τι γίνεται στο σχολείο;
Τα παιδιά από τη φύση τους έχουν την τάση να είναι δημιουργικά. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του και κατά την προσχολική ηλικία, το παιδί έχει ανεπτυγμένη φαντασία και έντονο αυθορμητισμό. Καθώς όμως ξεκινά το σχολείο, οι απαιτήσεις από το περιβάλλον είναι τέτοιες, που το αναγκάζουν να ακολουθεί κανόνες και να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο τη λογική, με αποτέλεσμα η δημιουργικότητά του να παρεμποδίζεται ή να αδρανεί. Σε διάφορες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, όπου η δημιουργικότητα είναι ένα προσόν που εκτιμάται ιδιαίτερα, ταυτόχρονα με το πρόγραμμα γενικής εκπαίδευσης, τρέχουν και προγράμματα για την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης. Πρόκειται για προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί από εκπαιδευτικούς ψυχολόγους, με σκοπό να ενισχύσουν τη δημιουργική σκέψη των παιδιών.

Ο ρόλος της οικογένειας:
Αν ένα παιδί καταλάβει ότι η δημιουργικότητά του δεν εκτιμάται, τότε θα την εγκαταλείψει σιγά - σιγά. Ορίστε τι μπορεί να μειώσει τη δημιουργικότητα του παιδιού:
•    Η έλλειψη αγάπης και ασφάλειας.
•    Η αυταρχική συμπεριφορά απέναντί του.
•    Η έλλειψη ελευθερίας μέσα στο σπίτι.
•    Οι συνεχείς επικρίσεις και η συνεχής διορθωτική παρέμβαση.
•    Η υπερβολική προσκόλληση των μελών της οικογένειας σε κανόνες και συνήθειες.
•    Οι αυξημένες προσδοκίες και επιβράβευση μόνο για το τέλειο αποτέλεσμα.
•    Η απαισιόδοξη ή αδιάφορη αντιμετώπιση απέναντι σε προβλήματα.
•    Ο φόβος μήπως το παιδί φανεί ανόητο ή γελοίο στους άλλους.
•    Η σύγκριση με άλλα παιδιά ή η υπερβολική έμφαση στο συναγωνισμό.
•    Το άγχος για τα λάθη ή την πιθανή αποτυχία του παιδιού.


Δώστε νέα ώθηση!
Η δημιουργικότητα είναι κάτι που μπορεί να ενισχυθεί και να αυξηθεί, όπως μπορεί να βελτιωθεί η αναγνωστική ικανότητα, η μαθηματική σκέψη και η αθλητική επίδοση ενός παιδιού. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα οι γονείς να συνειδητοποιήσουν ότι η δημιουργικότητα είναι μια ξεχωριστή ικανότητα, με ιδιαίτερη αξία για το ίδιο το παιδί και το κοινωνικό σύνολο, άσχετα με το ποια είναι η σχολική του επίδοση.
Από εκεί και πέρα στόχος των γονιών πρέπει να είναι να μάθουν να εντοπίζουν και να αναγνωρίζουν τα δημιουργικά χαρίσματα του παιδιού, εξασφαλίζοντάς του τις κατάλληλες ευκαιρίες για να εκφράσει και να αναπτύξει το δικό του προσωπικό, δημιουργικό στυλ.

Πώς θα γίνει αυτό;
•    Ενθαρρύνοντας το παιδί να χρησιμοποιεί τη φαντασία του.
•    Απαντώντας στις ερωτήσεις του, όποιες κι αν είναι αυτές.
•    Φέρνοντάς το σε επαφή με νέα ερεθίσματα.
•    Εξασφαλίζοντας ευκαιρίες για δημιουργικό παιχνίδι και καλλιτεχνικές δραστηριότητες.
•    Κάνοντας ταξίδια, έτσι ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να διευρύνει τους ορίζοντές του.
•    Δείχνοντας ενδιαφέρον για τις ιδέες και τις σκέψεις του παιδιού.
•    Επαινώντας το για τις δημιουργικές του ικανότητες κι όχι μόνο για τις επιδόσεις του στα μαθήματα.


Αθηνά Βαλανίδου - (ΒΑ)  Εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης, (ΜΑ) Ειδική Εκπαίδευση, (ΜΑ) Journalism and Management

Το μολύβι ματιών είναι αναπόσπαστο κομμάτι του μακιγιάζ μιας γυναίκας. Δεν πρέπει ποτέ να λείπει από το νεσεσέρ της, ενώ χρειάζεται να ξέρει πώς να το χρησιμοποιεί σωστά, γα εντυπωσιακό αποτέλεσμα!

Το μολύβι ματιών έχει μακρά παρουσία στην ιστορία της γυναικείας ομορφιάς. Και η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν πάψαμε να το τιμούμε.  Το μολύβι ποτέ δεν έχασε τη θέση του στο νεσεσέρ των καλλυντικών μας, αλλά ούτε και τη δύναμή του να κάνει το βλέμμα μας να μαγνητίζει.

Σκληρό ή μαλακό;
Τα μολύβια ματιών διαχωρίζονται σε σκληρά και μαλακά, ανάλογα με την υφή τους. Τα σκληρά μολύβια είναι περισσότερο κατάλληλα για τη σχεδίαση της γραμμής του πάνω βλεφάρου. Είναι περισσότερο σταθερά, δε μουτζουρώνονται, αλλά γράφουν και πιο δύσκολα, δηλαδή συνήθως χρειάζονται περισσότερες στρώσεις, για να αναδειχθεί το περίγραμμα που προσπαθείτε να δημιουργήσετε.

Εάν στο περίγραμμα θέλετε να περιλάβετε και το εσωτερικό κάτω βλέφαρο, τότε καλύτερα να επιλέξετε ένα μαλακό μολύβι, το οποίο δε θα ερεθίζει το μάτι και δε θα χρειάζεται πολλές στρώσεις, για να αποδώσει το χρώμα του. Είναι σημαντικό το μολύβι που θα επιλέξετε να είναι υποαλλεργικό. Τα μαλακά μολύβια είναι ιδανικά και για το εφέ των smokey eyes, καθώς σβήνονται εύκολα με μία μπατονέτα προς την κατεύθυνση που θέλετε.

Μαγνητίστε τα βλέμματα
Αν τα μάτια σας δεν είναι τα ιδανικά αμυγδαλωτά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το μολύβι με τον καλύτερο τρόπο, για να βελτιώσετε την εικόνα τους.

Αν έχετε πυκνόφθαλμα μάτια, τότε το μολύβι σας πρέπει να απλώνεται σε λεπτή γραμμή που φαρδαίνει σταδιακά προς τα έξω. Μην ξεκινήσετε το περίγραμμα από την εσωτερική γωνία του ματιού, αλλά λίγο μετά από αυτήν.

Αν έχετε αραιόφθαλμα μάτια, τότε το περίγραμμά σας πρέπει να ξεκινά από την άκρως εσωτερική γωνία του ματιού και να μην εκτείνεται πέρα από την εξωτερική του γωνία. Βάλτε αρκετό μολύβι στο εσωτερικό των ματιών και ειδικά στην εσωτερική τους γωνία.

Αν τα μάτια σας έχουν στρογγυλό σχήμα, τότε ξεκινήστε τη γραμμή σας από το κέντρο του ματιού. Ενώστε τη, με ανοδική κλίση, με την αντίστοιχη γραμμή που βρίσκεται στο μισό του κάτω βλεφάρου και σβήστε τες προς τα έξω και πάνω.

Τέλος, αν τα μάτια σας έχουν καθοδική κλίση, η γραμμή του μολυβιού στο πάνω βλέφαρο πρέπει να είναι αρκετά φαρδιά και ανοδική στην εξωτερική γωνία, ενώ είναι καλύτερα να αποφεύγεται στο κάτω βλέφαρο.

Ήξερες ότι:  Αν έχεις λιπαρή επιδερμίδα είναι καλύτερο να προτιμάς τα σκληρά μολύβια, προκειμένου το μακιγιάζ σου να μη μουτζουρώνεται και να έχει μεγαλύτερη διάρκεια.

Σπιτική μάσκα ματιών
Υλικά
10 μεγάλα φύλλα μέντας
1 κουτ. σούπας χυμό λεμονιού

Εκτέλεση
Πολτοποιήστε τα υλικά στο μπλέντερ, μέχρι να γίνουν μια πάστα. Απλώστε κάτω από τα μάτια και αφήστε για 15 λεπτά. Ξεπλύνετε τη μάσκα με χλιαρό νερό και πείτε αντίο στους μαύρους κύκλους!

Συμβουλές μακιγιάζ
Με ένα μολύβι, μία πούδρα και μάσκαρα μπορείς να δημιουργήσεις ένα εκθαμβωτικό μακιγιάζ για τα μάτια σου.

Άπλωσε την πούδρα σε όλο το κινητό βλέφαρό σου, για να φωτίσεις το βλέμμα σου. Με μαλακό μολύβι περίγραψε το άνω βλέφαρο και κάτω βλέφαρο κοντά στις βλεφαρίδες σου. Μ’ ένα πινελάκι σβήσε προς τα πάνω τις γραμμές.

Περίγραψε ξανά από το κέντρο μέχρι την άκρη του ματιού και στα δύο βλέφαρα. Σβήσε ενώνοντας προς τα έξω και προς τα πάνω το άνω και κάτω περίγραμμα. Τέλος, βαλε μολύβι στο εσωτερικό κάτω βλέφαρο και μπόλικη μάσκαρα στις βλεφαρίδες σου.